P  o  t  r  z  e  b  u  j  e  m  y     n  o  w  e  g  o     p  o  r  o  z  u  m  i  e  n  i  a     s  p  o  ł  e  c  z  n  e  g  o     w     s  p  r  a  w  i  e     t  e  a  t  r  ó  w  ,     o  p  e  r     i     f  i  l  h  a  r  m  o  n  i  i

Gdzie jesteś:
Drukuj

Koncert jubileuszowy Ireny Jezierskiej

Na dzień 18 czerwca 2011 roku zostałem zaproszony na Galę Jubileuszową 50-lecia pracy artystycznej Ireny Jezierskiej.
Uroczystość odbyła się w mateczniku Mazowsza – Centrum Folklorystyczne w Karolinie. Piękny gmach. Godny znanego w świecie Zespołu Mazowsze. Oddany w jego posiadanie dwa lata temu, a finansowany przez Marszałka Województwa Mazowieckiego i Fundusz Europejski.
Kim jest Irena Jezierska? Nam ludziom teatru i działaczom ZASP znana jako urocza, zawsze uśmiechnięta, tryskająca energią szefowa Sekcji Teatrów Muzycznych Opery, Operetki, Baletu i Musicalu i to od 1985r., emanująca ciepłem i życzliwością dla ludzi.
    Dla miłośników teatru i muzyki – gwiazdą.

Po ukończeniu Państwowej Wyższej Szkoły Operowej i Akademii Muzycznej w Poznaniu zadebiutowała w 1961 roku na scenie Teatru Wielkiego Opery Poznańskiej. Potem był Teatr Wielki Opera Narodowa i Teatr Muzyczny Roma w Warszawie. Śpiewała na scenach koncertowych i operowych w Belgradzie, Zagrzebiu, Berlinie, Dreźnie, Frankfurcie, Dusseldorfie, Kolonii, Paryżu, Kaen, Moskwie, Liegie, Brukseli, Genui, Wenecji, Bilbao, Portofino, Barcelonie, Nowym Jorku, Chicago, Clevelend, Buffalo, Milwaukee, Montrealu, Toronto, Londynie, Ottawie, Hawanie, Casablance i wielu innych miejscach.
Jak jest znana i lubiana świadczyły tłumy na Gali.

Uroczystość składała się z trzech części. Pierwsza to przeszło godzinny występ Zespołu „Mazowsze”. Jak zawsze zachwycał i wzruszał młodością, urodą dziewcząt i chłopców, profesjonalizmem i układami choreograficznymi Zbigniewa Kilińskiego i Eugeniusza Paplińskiego. Ileż to już lat upłynęło gdy pierwszy raz ujrzeliśmy „Dzieło” Tadeusza Sygietyńskiego i Miry Zimińskiej-Sygietyńskiej? A przeżycia takie same.
Dla niewtajemniczonych zaskoczeniem mogło być zorganizowanie Gali w mateczniku Mazowsze. A sprawa jest prosta. W 1986 roku Mira Zimińska – Sygietyńska zaprosiła Irenę Jezierską do współpracy. Jest do chwili obecnej pedagogiem śpiewu solowego i ekspertem artystycznym wokalistyki w Państwowym Zespole Ludowym Pieśni i Tańca „Mazowsze” im. Tadeusza Sygietyńskiego.
Jak bardzo nasza Irenka jest kochana, szanowana i uwielbiana (nie przesadzam) przez młodzież zespołu widać było już  w nieoficjalnej części Gali.

Drugą część wieczoru otworzyło wprowadzenie Jubilatki przez solistów baletu „Mazowsze” w towarzystwie gromkich braw.
Pokazała w jak doskonałej jest formie wykonując „La Spaniole” i Czardasza z operetki Lehara.
Przy huraganie oklasków zasiadła na tronie. W pięknej malinowej sukni, z uroczym uśmiechem i w iście królewskiej postawie przyjmowała życzenia, gratulacje i kosze kwiatów. Miedzy innymi od dyrekcji Zespołu „Mazowsze” w osobie Jacka Kalinowskiego, władz województwa i dyrekcji teatrów muzycznych. Najbardziej wzruszyła nas laudacja na cześć Jubilatki Mistrza Mowy Polskiej - Bogusława Kaczyńskiego, Jej dyrektora z czasów Teatru Muzycznego „Roma”. Do łez rozbawił nas wiersz napisany specjalnie dla Ireny przez Zbigniewa Maciasa  - dyrektora artystycznego Teatru Muzycznego w Łodzi, wybitnego barytona.
Po zakończeniu hołdów nastąpiła trzecia część uroczystości. Występy 19 solistów scen polskich i światowych w większości wychowanków Jubilatów, w towarzystwie orkiestry „Mazowsza”.
To była uczta dla ucha i duszy.
Patrząc i słuchając tych młodych ludzi, świetnie śpiewających, pięknych, wspaniale się prezentujących, dziękujących Pani Irenie szczerze i z niekłamaną radością i wdzięcznością za cenne rady i nauki, widziałem, że przekazała im to, co dla Niej najdroższe, o czym mówiła w jednym z wywiadów. Wdzięczność losowi za dar natury, jakim jest głos, miłość do ś[śpiewania.
Przypominały mi się słowa recenzenta Leona Regana o występie Ireny w Kanadzie „...ze wzruszeniem wysłuchałem śpiewu Ireny Jezierskiej, znakomitej, pierwszej damy polskiej Opery. Jej głos nie potrzebuje mikrofonu. To dobrze dowodzi chyba, że żaden postęp w elektronice nie zdoła zastąpić tego fenomenu natury.”
Ech, co tu dużo gadać, było cudownie, swojsko, radośnie. Ja też byłem miód i wino piłem, a co widziałem i czułem Państwu przekazałem.


Irenko, dziękuje Ci za wszystkie doznania, za twój talent, miłość do ludzi, za to, że pokazujesz jak można cieszyć się życiem i te radość dawać innym.

Stanisław Taczanowski
Członek Kapituły Zasłużonych Członków ZASP

obrazek obrazek

obrazek obrazek

obrazek obrazek

W koncercie wzieli udział m. in:

VIVAT- Chór i Orkiestra PZLPIT Mazowsze im. Tadeusza Sygietyńskiego
Irena Jezierska – sopran i Chór PZLPIT Mazowsze
    Vincenzo di Chiara – La Spaniola
    Franz Lehar – Czardasz  Kiedy skrzypki grają z operetki „Cygańska miłość”
Hanna Chmielewska – sopran i Chór PZLPIT Mazowsze
    Gastone de Muro – Spente le stele
Iwona Tober – sopran i Chór PZLPIT Mazowsze
    Emmerich Kalman – Czardasz Silvy z operetki „Księżniczka Czardasza”
Anna Lubańska – mezzosopran i Chór PZLPIT Mazowsze
    Georges Bizet- Habanera z opery „Carmen”
Zbigniew Macias – baryton
    Mitchell Leigh – Pieśń Śnić sen z musicalu “ Człowiek z La Manchy”
Alex Hummingson – mezzosopran
    Hasse Hjortek – In his eyes
Joanna Cortes – sopran
    Meastro Quiroga – Las cositas del querer
Kazimierz Kowalski – bas
    Jarry Bock – Gdybym był bogaczem z musicalu “Skrzypek na dachu”
Wanda Bargiełowska-Bargeyllo – mezzosopran
    Giuseppe Verdi – Arioso Feneny z opery „Nabucco”
Katarzyna Trylnik – sopran
    Franz Lehar – Pieśń o Wilji z operetki „wesoła wdówka”
Sylwester Szalonek – tenor
    Giuseppe Verdi – Aria Księcia La donna e mobile z opery „Rigoletto”
Bogumiła Dziel-Wawrowska – sopran
    Gioacchino Rossini – Aria Rozyny Una voce poco fa z opery „Cyrulik sewilski”
Andrzej Zagdański – baryton
    Ernesto de Curtis – Pieśń neapolitańska Non ti scordar di me
Małgorzata Dlugosz – sopran
    Paul Abraham – Tangolita z operetki “Bal w Savoyu”
Witold Matulka – tenor
    Johann Strauss – Aria Wielka sława to żart z operetki „Baryton cygański”Anna Kutkowska-Kass – sopran koloraturowy
    Giuseppe Verdi – aria Violetty E strano z opery „Trawiata”
Rafał Bartmiński – tenor
    Giacomo Puccini – Aria Kalafa Nessun dorma z opery „Turandot”
Ryszard Wróblewski
– tenor
    Emmerich Kalman – Aria Tassila Pozdrów ode mnie urocze dziewczęta z operetki „Hrabina Mariza”
Małgorzata Długosz – sopran i Witold Matulka – tenor
    Emmerich kalman – Duet Silvy i Edwina Choć na świecie dziewczat mnóstwo z operetki „Księżniczka Czardasza”
Bogumila Dziel-Wawrowska – sopran i Ryszard Wróblewski – tenor
    Emmerich Kalman – Duet Tassila i Marizy Kochanie moje w taką noc jak ta z operetki „Hrabina Mariza”