Irena Kulińska Owidzka urodzona w Warszawie, od najmłodszych lat wykazywała duże zdolności taneczne, dlatego została przyjęta do Szkoły Baletowej przy Teatrze Wielkim w Warszawie, gdzie uczyła się u wielkiego artysty tancerza, pedagoga i choreografa Piotra Zajlicha. Po ukończeniu szkoły została zaangażowana do zespołu Teatru Wielkiego, w którym pracowała do 1939 roku, to znaczy do wybuchu drugiej wojny światowej.
W okresie okupacji niemieckiej nie dając się zwerbować do niemieckiego Teatru Miejskiego, jak wielu artystów, pracowała w sklepie jako ekspedientka. Po wojnie, już w 1946 rozpoczyna jako tancerka zawodowa w Warszawie, początkowo w Teatrach dramatycznych a następnie w Teatrze Opery i Baletu „ROMA” na ulicy Nowogrodzkiej tańcząc w całym repertuarze to znaczy w baletach i wstawkach baletowych, w operach, w układach choreograficznych: Piotra Zajlicha, Józefa Marciniaka, Leona Wójcikowskiego, Stanisława Miszczyka, którzy wystawiają miedzy innymi takie balety jak: „Chopiniana”, „Wesele w ojcowie”, „Pan Twardowski”, „Na kwaterunku” i inne. Tańczy u boku takich sław jak: Stella Pokrzywińska, Sabina Szatkowska, Halina Maculewicz, Irena Topolnicka, Freda Kleszczówna, Irena Ładowska, Wanda Maczkówna, Flora Puchówna, Stanisław Cywiński, Zbigniew Kiliński, Marek Braziewicz, Kazimierz Maciasz, Kazimierz Skrzypkowski. Następnie angażuje się do Operetki Warszawskiej, w której pracuje kilka lat, niestety ze względu na zły stan zdrowia w 1955 roku musi zrezygnować z uprawianego tak pięknego i przez nią umiłowanego zawodu.
W dniu 20 sierpnia odeszła od nas do lepszego świata ta wspaniała artystka, urocza Koleżanka i wspaniały człowiek.
R.G