Gdzie jesteś:

Strona główna Aktualności Wspomnienia Krzysztof Kolberger nie żyje

Krzysztof Kolberger nie żyje

7 stycznia 2o11 roku, po niemal dwudziestoletniej heroicznej walce o życie, odszedł Krzysztof Kolberger.
Absolwent warszawskiej Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej im. Aleksandra Zelwerowicza, zadebiutował na deskach Teatru im. St. Wyspiańskiego w Katowicach, gdzie spędził jeden sezon. W tym samym roku powrócił do Warszawy otrzymując angaż w Teatrze Narodowym. Po dwóch latach pracy zawodowej rektor PWST uhonorował go specjalną nagrodą przeznaczoną dla najwybitniejszych absolwentów. Na deskach stołecznego Teatru Narodowego występował do 1982 roku, tworząc niezapomniane kreacje aktorskie. Później grywał w teatrach: Współczesnym (1982-1984) i Dramatycznym (1987-1988). Przez dekadę (1990-2000) związany był z Teatrem Ateneum. W 1999 roku powrócił do Teatru Narodowego. Do dziś wielu miłośników jego talentu wspomina kreacje w „Niech no tylko zakwitną jabłonie” i „Apetyt na czereśnie” według Agnieszki Osieckiej, czy w „Dzieciach mniejszego Boga” oraz „Cierniu proroczym” według Czesława Miłosza, a także w „Weselu”, „Wacława dziejach”, „Dziadach”, „Świętej Wiośnie – opowieści tancerza”, „Mazepie”, „Fantazym”, „Scenach z życia małżeńskiego”, „Tańcu śmierci”. Równie interesujące role stworzył w Teatrze Telewizji, choćby w „Romeo i Julii”, „Popiele i diamencie”, „Lucy Crown”.
Po raz pierwszy przed kamerą stanął w 1974 roku. Na plan filmowy zapraszali go reżyserzy, m. in. Krzysztof Zanussi, Kazimierz Kutz, Barbara Sass, Andrzej Barański, Waldemar Krzystek, Jacek Bromski, Jan Łomicki. Widzowie pamiętają go z filmów, m. in. „Kroniki domowe”, „Rozdroże Cafe”, „Dziewczęta z Nowolipek”, „Rajska jabłoń”, „Dwa księżyce”, „Ostatni prom”, „Kuchnia polska”, „Modrzejewska”, czy też z niezwykle popularnego serialu „Ekstradycja”.
Odnalazł się także jako reżyser teatralny. W 1992 roku, zaproszony przez dyrektora Sławomira Pietrasa, przygotował inscenizację „Krakowiaków i górali” według Bogusławskiego w Operze Wrocławskiej; spektakl został przeniesiony do warszawskiego Teatru Wielkiego, a następnie do Teatru Wielkiego w Poznaniu. Wyreżyserował także przedstawienia „Nędza uszczęśliwiona” (Teatr Wielki) i „Żołnierz królowej Madagaskaru” (Opera Szczecińska) oraz „Królewna Śnieżka i krasnoludki”. W 2005 roku w warszawskim Kino-Teatrze Bajka przygotował sztukę Lanie Robertsona – „Kocham O.Keeffe”.
Był jednym z najwybitniejszych polskich aktorów teatralnych i filmowych, doskonale znanym także z małego ekranu. Swoim talentem, urokiem, niezwykłą charyzmą i ciepłym głosem zdobył sobie rzesze wielbicieli. Artystę pamiętają słuchacze Polskiego Radia, szczególnie Lata z Radiem, gdzie w „Strofach dla ciebie” razem z Anną Romantowską uczulał na poezję i jej piękno. Po latach utrwalił swój wizerunek artysty dbającego o słowo w interpretacjach twórczości Jana Pawła II.
Odszedł Artysta obdarzony wielkim talentem i niezwykłą w obecnych czasach kulturą osobistą.
Z wielkim bólem żegnamy naszego serdecznego Kolegę i Przyjaciela.