Gdzie jesteś:

Strona główna Aktualności Wspomnienia Witold Gruca

Witold Gruca

2 lipca 2009 roku zmarł Witold Gruca. Urodzony w Krakowie, od najmłodszych lat wykazywał niezwykłe wprost zdolności do tańca, jak sam mówił „śnił o tańcu”. Jako dziecko za zgodą rodziców zaczął chodzić na zajęcia do Szkoły Tańca Artystycznego Ireny Michalczyk gdzie tańca klasycznego uczyła go Barbara Karczmarewicz. W czasie okupacji niemieckiej pracował na Poczcie Głównej w Krakowie jednocześnie ucząc się na tajnych kompletach teatralnych i tanecznych, a potem w Akademii Sztuk Pięknych. W okresie powojennym uczy się tańca u samego Leona Wójcikowskiego, pracując jednocześnie w restauracjach „Feniks”, a potem „Cyganeria”, tańcząc w duecie z Barbarą Barską jako najmłodsza para baletowa. W 1946 roku przenosi się do Opola i pracuje jako aktor i tancerz w Teatrze Ziemi Opolskiej.  W latach 1947-1949 tańczy w operze Wrocławskiej, następnie przenosi się do Opery Poznańskiej, gdzie jako solista tańczy do 1952 r. W tym samym roku rozpoczyna pracę solisty w Teatrze Opery i Baletu w Warszawie. W 1960 roku rezygnuje z pracy w Operze i wraz z wybitną tancerka Barbara Bittnerówną tworzą duet taneczny występując w kraju i za granicą osiągają niewyobrażalny sukces, a na Międzynarodowym Konkursie tańca w Vercelli są laureatami I nagrody.
Jako tancerz odnosi wielkie sukcesy tańcząc znaczące role w takich baletach jak: „Paw i dziewczyna”, „Karnawał”, „Noc Walpurgi”, „Coppelia”, „Pietruszka”, „Mandragora”, „Popołudnie Fauna”, „Romeo i Julia”, „Czerwony płaszcz”, „Jezioro łabędzie”, „Don Kichot”, „Trójkątny kapelusz”, „Córka źle strzeżona”.
Witold Gruca pracował twórczo w różnych teatrach w Polsce i za granicą tworząc wybitne choreografie do baletów, oper i sztuk teatralnych. Był reżyserem wielu wspaniałych dzieł baletowych jak: „Pan Twardowski”, „Wesele w Ojcowie”, „Stanisław i Anna Oświęcimowie”, „III Symfonia” Berda, „Figle Szatana”, „Bardzo śpiąca królewna”, „Oczekiwanie”, „Psalm radosny”, „Zaczarowana oberża”, „Mity Greckie”, „Złota kaczka”. Pracował w Teatrze Żydowskim w Warszawie układając tańce do takich spektakli jak: „Mołdawianka”, „Cud Purymowy”, „Rabin i Błazen”, „Wielka wygrana”, „Świat moich marzeń”, „Marzyciel”, „Ballada o ślubnym welonie”, „Dybuk” i wiele innych.
Współpracował też z Teatrem Muzycznym Roma, tworząc choreografię do spektaklu „Wielka sława to żart”. Jego dziełem była też choreografia w Operach: „Halka”, „Aida”, „Trawiata”, „Jowita”. Wiele lat pracował z Gawędą, co sobie szczególnie cenił.Za swoją pracę tancerza i choreografa został odznaczony Krzyżem Zasługi, Krzyżem Oficerskim Odrodzenia Polski, Krzyżem Komandorskim, Medalem Obronności Kraju, Srebrnym i Złotym Krzyżem Z.H.P. Zasłużony Działacz Kultury, Srebrny Krzyżem Gloria Artis, Statuetką Terpsychory, Orderem Uśmiechu. Był też Zasłużonym Członkiem Związku Artystów Scen Polskich. Ostatnie lata życia spędził w Domu Artysty Weterana w Skolimowie, gdzie był otoczony troskliwą opieką ze strony kolegów artystów oraz oddanego, ciepłego, cierpliwego i wyrozumiałego personelu. Odszedł do lepszego świata i został pochowany na Cmentarzu w Skolimowie. Witold Gruca jeden z największych polskich artystów baletu.
R.G