Olgierd Łukaszewicz

Zabieram głos sprowokowany artykułem Romana Pawłowskiego „Umowa na teatr”, zamieszczonym w „Gazecie Wyborczej” z dnia 29.12.2010 roku. Cytuję fragment, do którego chciałbym się odnieść: „Związki zawodowe aktorów mogą wymusić rozwiązania, które zapewnią zespołom teatralnym stabilne finansowanie, na przykład gwarantowanie minimum budżetowego. Czas także pomyśleć o płacach minimalnych i zabezpieczeniach dla aktorów pozostających bez pracy”. Gdyby zrealizować te słuszne postulaty, związek zawodowy aktorów i stowarzyszenie twórcze aktorów, korzystając wspólnie z ustawowej związkowej zdolności układowej, powinny zasiąść do negocjacji z rządem i pracodawcami. Otóż to! Kto w Polsce jest jednak tym pracodawcą? /.../

> CZYTAJ CAŁOŚĆ

---

W dniu 24 stycznia w "Rzeczpospoliej" ukazały się fragmenty wywiadu Jacka Cieślaka z Prezesem Olgierdem Łukaszewiczem. Pełna wersja tego wywiadu została opublikowana w internetowym wydaniu gazety.

link do źródła

---

Hanna Karolak: Jesteś w naszym gronie wiele lat, co więcej, zajmujesz w Sekcji Krytyków Teatralnych miejsce szczególne jako jej wiceprzewodniczący, a także, co nie bez znaczenia, jako jedyny reprezentant płci brzydkiej, a okazuje się, że niewiele o Tobie wiemy. Bo nagle otrzymujemy elektryzującą wiadomość, która nobilituje nie tylko Ciebie ale jak myślę nas wszystkich, że Uniwersytet im. Semmelweisa w Budapeszcie przyznał Ci tytuł doktora honoris causa za dokonania w dziedzinie filozofii. Co szacowne grono węgierskich naukowców wie o Tobie, czego my dotąd nie byliśmy świadomi. Poza radością zżera nas zwykła ciekawość, jaką drogą dochodzi się do takich splendorów?

> CZYTAJ CAŁOŚĆ

---

Gżegżółka mówi: Hej! Rozmowa z Karolem Stępkowskim, aktorem, reżyserem, fotografem, który od końca zeszłego roku wykonuje dla członków ZASP-u profesjonalne sesje fotograficzne, i który pracuje obecnie nad swoim nowym przedstawieniem „Ferdynand Wspaniały”w Teatrze Bajka.

 

> CZYTAJ CAŁOŚĆ

---

---

Był sobie raz… „Goniec teatralny”. Redakcja mieszcząca się w maleńkim zagraconym pokoju na zapleczu ówczesnego ZASP-u, z wejściem od Mokotowskiej, miała w sobie coś z klimatu międzywojnia. Na jej łamach drukowali swoje miniaturki m.in.: Joanna Szczepkowska , Krzysztof Zaleski, którego niedawno pożegnaliśmy, i wielu innych. Były to perełki intelektu i formy... Po stromych schodach wspinali się najwięksi. Genius loci? Chyba tak, bo to pewnie za jego sprawą udało mi się zaaranżować spotkanie dwóch mistrzów, których dialog śledziłam z zapartym tchem na tyle, że wycięłam wszystkie swoje pytania. Były zbędne. Dwaj przyjaciele odbijali piłeczkę perfekcyjnie, dopełniając się niepowtarzalnymi, pełnymi humoru anegdotami. Dzięki zachowanym w Instytucie Teatralnym archiwaliom możemy podzielić się z Państwem tym bezcennym materiałem.

> CZYTAJ CAŁOŚĆ

---