Licznik odwiedzin : 2936923
Logo

Martyna Kander i Joanna Helena Rozkosz – laureatkami Nagrody im. Leona Schillera


Programowa Rada Sekcji rozpatrzyła zgłoszone kandydatury do Nagrody im. Leona Schillera. Po zapoznaniu się z załączoną dokumentacją, Rada postanowiła rekomendować do Nagrody Zarządowi Głównemu dwie osoby: Martynę Kander, zgłoszoną przez Sekcję Scenografów, oraz Joannę Helenę Rozkosz, kandydatkę wytypowaną przez Sekcję Teatrów Dramatycznych. Zarząd Główny, po zapoznaniu się z protokołem Rady, zaakceptował  jej opinię.

Nagroda nosi miano jednego z najwybitniejszych inscenizatorów przedwojennej polskiej sceny, a zarazem świetnego organizatora, pedagoga a także prezesa Stowarzyszenia od roku 1950 aż do śmierci, 25 marca 1954 roku.

           Nagroda, pierwotnie przyznawana jedynie reżyserom, jest wyróżnieniem za wysoką jakość – wykonawczą i realizatorską – wnoszoną do sztuki teatralnej przez młodych twórców: artystów teatru, zespołów składających się z młodych artystów sceny, może być także wyróżnieniem za pracę teoretyczną z dziedziny teatru.

Zgodnie z tradycją nazwiska laureatów podaje się do publicznej wiadomości 14 marca – w rocznicę urodzin Leona Schillera, a Nagroda przyznawana przez Zarząd ZASP wręczana jest podczas obchodów Międzynarodowego Dnia Teatru. W tym roku uroczystość będzie miała oprawę niezwykłą – wyróżnione artystki zostaną nagrodzone podczas Zjazdu ZASP, który odbywać się będzie 16-17 kwietnia br. w siedzibie warszawskiego Teatru Lalka.

MARTYNA KANDER – absolwentka Wydziału Scenografii i Nowych Mediów warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych.

W swojej rekomendacji, Barbara Zawada, przewodnicząca Sekcji Scenografów ZASP, pisze: >>Sekcja Scenografów ZASP chce przyznać nagrodę imienia wielkiego twórcy i inscenizatora  oraz  umieścić na długiej liście wybitnych artystów teatru Martynę Kander.

Martyna Kander urodziła się w roku 1988. W 2012 roku zrobiła dyplom na Wydziale Scenografii i Nowych Mediów. Stypendystka Erasmusa w Academii di Belle Arte di Venezia 2010/2011 oraz Ministerstwa Kultury 2011/2012. Asystentka w Pracowni Projektowania Kostiumu ASP w Warszawie z otwartym przewodem doktorskim. Od 2012 do 2017 roku zdążyła zaprojektować scenografie lub kostiumy do 23. przedstawień, kilkakrotnie w Operze na Zamku w Szczecinie, Operze Nova w Bydgoszczy, w Operze Kameralnej w Warszawie, Teatrze Słowackiego w Krakowie, Teatrze Narodowym w Warszawie i innych. Współpracuje z wyróżniającymi się reżyserami jej pokolenia – Natalią Babińską, Marcinem Hycnarem, Waldemarem Raźniakiem, Natalią Kozłowską, Grażyną Kanią.

Przedstawia niepospolity talent, również inscenizacyjny i wyobraźnię, którą już wyróżniała się na studiach. Prapremiera opery Brittena „Dokręcanie śruby” przyniosła jej zasłużone laury w postaci nagród scenograficznych imienia J. Kiepury, Pronaszki – od Sekcji Scenografów ZASP, Nagrody J. Moskala – CSW – na Festiwalu Nowej Scenografii oraz Nagrody im. Teresy Roszkowskiej w 2017 roku za dotychczasowe dokonania. Ostatnią spektakularną scenografię, wręcz inscenizację, możemy podziwiać w Teatrze Narodowym w Warszawie – w Opowieści Zimowej Szekspira w reżyserii Marcina Hycnara. <<

JOANNA HELENA ROZKOSZ – absolwentka Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej w Krakowie, od jesieni 2017 roku aktorka Teatru im. Wilama Horzycy, która pierwsze szlify zawodowe zdobywała w Ognisku Teatralnym Haliny i Jana Machulskich przy Teatrze Ochota w Warszawie.

W 2014 roku zagrała Saszę w „Płatonow. Making of” – spektaklu warsztatowym, w reżyserii Małgorzaty Maciejewskiej i Tomasza Jękota (PWST, Kraków), w 2015 roku – Lauren w spektaklu „Wszechświat w pigułce”, w reżyserii Iwony Kempy (Małopolski Ogród Sztuki w Krakowie), Solwejgę w „Peer.10.15”, w reżyserii Jakuba Skrzywanka (PWST, Kraków), Generałową w spektaklu dyplomowym „Jednak Płatonow” w reżyserii Pawła Miśkiewicza,  2016 roku – Agafię w spektaklu dyplomowym „Ożenek” w reżyserii Wiktora Loga-Skarczewskiego, Katrin w „Głodnym dziecku”, w reżyserii Judyty Berłowskiej (Małopolski Ogród Sztuki w Krakowie), Hanka w „Żyjemy w najlepszym z możliwych światów”, w reżyserii Karoliny Kowalczyk (Teatr Soho/Studio Koło w Warszawie). Będąc już w Zespole Teatru im. Wilama Horzycy w Toruniu zagrała: Dziewczynkę w „Roberto Zucco”, w reżyserii Leny Frankiewicz, Alę w „Tangu” u Piotra Ratajczaka, Dianę w „Mulholland Drive” u Edyty Wróblewskiej i Antygonę w „Królu Edypie”, w reżyserii Wojciecha Klemma.

Jak widać, aktorka nie schodzi ze sceny, ale też nie poprzestaje na etatowej działalności teatralnej. Jej niespokojny duch artystyczny, zdolności wokalne i muzykalność „każą” jej dalej doskonalić warsztat zawodowy. W roku 2012 i 2013 uczestniczyła w dwutygodniowej Letniej Szkole Współczesnej Pantomimy w Warszawskim Centrum Pantomimy, w 2014 roku ukończyła kurs dubbingu, wzięła udział w warsztatach kuglarskich w Lubiążu, w latach: 2014, 2015 i 2016 uczestniczyła w Warsztatach Tańca Współczesnego w Połczynie-Zdroju, zaś obecnie kończy Kurs Choreografii Eksperymentalnej w Centrum w Ruchu w Warszawie.

Upomina się o nią również ekran kinowy i telewizyjny, zagrała Zosię w filmie fabularnym „Hania” (2007 r.), w serialu fabularnym „Przeznaczenie” (2009 r.), w serialach: „Na dobre i na złe”, Pogoda na piątek”, „Na Wspólnej”.

Zdolności młodej aktorki zostały już dostrzeżone wcześniej. W 2014 roku otrzymała nagrodę główną w konkursie choreograficznym MAKE MOVE podczas Międzynarodowego Festiwalu Teatrów Tańca w Tarnowie, w 2016 zdobyła nagrodę specjalną podczas 34. Festiwalu Szkół Teatralnych w Łodzi, ufundowaną przez Opus Film: „dla aktorki, którą chcielibyśmy oglądać na ekranie telewizyjnym i filmowym”,  za rolę Anny w spektaklu „Jednak Płatonow”. W miesięczniku „Teatr” została dostrzeżona w rankingu „Najlepszy, najlepsza, najlepsi 2015/2016” w kategorii: Najciekawszy debiut.

W swojej rekomendacji, Teresa Stępień-Nowicka, przewodnicząca Sekcji Teatrów Dramatycznych ZASP, pisze: >>W imieniu Zarządu Bydgosko – Toruńskiego Oddziału ZASP uważam, że Joanna Helena Rozkosz w pełni zasługuje na otrzymanie najwyższej nagrody dla aktora młodego pokolenia, przyznawanej przez Związek Artystów Scen Polskich. Swoim kunsztem i talentem bawi i wzrusza, służy naszej widowni, przekazując wszystkim zainteresowanym najpiękniejszą literaturę polską i światową, ponadczasowe wartości moralne i etyczne, przysposabiając widzów do świadomego  życia, w którym „po alkoholu łatwiej zasnąć, zaś po teatrze łatwiej wstać”.

Jest bardzo lubiana i ceniona przez kolegów z teatru, służy pomocą wszystkim, którzy tej pomocy potrzebują, jednocześnie należy do  osób niezwykle skromnych.

Znając profesjonalizm, wrażliwość artystyczną i dotychczasowe dokonania Joanny Rozkosz, jestem głęboko przekonana, że jej dorobek sceniczny zasługuje na szczególną uwagę i wyróżnienie, a jej kolejne role wraz nabywanym doświadczeniem staną się bez wątpienia artystycznym wydarzeniem najbliższych lat.

Przyznanie Koleżance Rozkosz nagrody byłoby nie tylko docenieniem dotychczasowej jej pracy na scenie, ale przyniosłoby niewymierne korzyści w umocnieniu wiary w sens dokonanego wyboru życiowego. Wierzę, że nasza kandydatka jest osobą ze wszech miar godną zaufania i polecenia uwadze Kapituły Nagrody im. Leona Schillera.<<

Laureatkom serdecznie gratulujemy, życząc dalszych sukcesów w twórczej pracy dającej radość i spełnienie.

Tekst: Maria Wilma-Hinz

Zdjęcia: Martyna Kander/foto Paweł Paprocki, Joanna Rozkosz/foto Piotr Kręglicki