Licznik odwiedzin : 2436189
Logo

Światowy Dzień Lalkarstwa w Teatrze Lalka w Warszawie


Prezes ZASP-u, Olgierd Łukaszewicz, wysoko ceniący misję teatru lalkowego, co wyraził w swoim przekazie, zaskoczył Henrykę Korzycką odczytując kierowany do niej list gratulacyjny z okazji podwójnego jubileuszu – zbliżających się urodzin i 50-lecia pracy artystycznej. To pod jej przewodnictwem Sekcja Teatrów Lalkowych ZASP ustanowiła w 2009 roku najważniejszą nagrodę środowiskową, dając jej miano HENRYK, na pamiątkę Henryka Ryla, dramaturga, reżysera, założyciela Teatru Arlekin w Łodzi i czasopisma „Teatr Lalek” oraz inicjatora, wraz z Henrykiem Jurkowskim, powstania Polskiego Ośrodka Lalkarskiego – Polunima.

Decyzją Kapituły Nagrody, w tym roku uhonorowano nią Konrada Szachnowskiego – aktora i reżysera oraz Waldemara Wolańskiego – aktora, reżysera, dramaturga, aktualnego prezydenta Polunimy, celebrującego wieczór wraz z Henryką Korzycką.

Tegorocznym laureatem Nagrody Polunimy, dla najbardziej obiecującego aktora lalkarza młodego pokolenia, został Paweł Kuźma z Wałbrzyskiego Teatru Lalek za rolę Starego człowieka w spektaklu „Dzień osiemdziesiąty piąty” w reżyserii Agi Błaszczak. Wyróżnienie przyjął z rąk samych jurorów: Marzenny Wiśniewskiej, Pawła Chomczyka i Jacka Malinowskiego.

Pamiątkowe Plakietki ZASP, w dowód uznania dla talentu, osiągnięć artystycznych, twórczych poszukiwań w dziedzinie sztuki lalkarskiej i teatru lalek, otrzymali w tym roku: wybitna aktorka teatrów lalkowych, Jolanta Nord, z okazji 55-lecia pracy artystycznej, reżyser, Tomasz Jaworski, Sylwia Koronczewska-Cyris i Marek Cyris, aktorzy Teatru Animacji w Poznaniu, prowadzący działalność artystyczną i edukacyjną w teatrze dla dzieci „Wariete”, wybitny aktor teatrów lalkowych, Roma Holc, Dagmara Sowa i Paweł Chomczyk, twórcy Grupy Teatralnej Coincidentia oraz aktor, reżyser i pedagog, Jacek Pietruski.

Wszystkim koleżankom i kolegom lalkarzom, nie tylko nagrodzonym i wyróżnionym, w imieniu Sekcji Teatrów Lalkowych ZASP,  życzymy z okazji Światowego Dnia Lalkarstwa wielu sukcesów, rewelacyjnych inscenizacji, świetnych sztuk, współpracy z wybitnymi twórcami i uległych lalek pięknie poddających się woli aktorów.

Tekst i foto/Maria Wilma-Hinz
Sekcja Teatrów Lalkowych ZASP

Orędzie prof. Wiesława Hejny na Światowy Dzień Lalkarstwa, 17 marca 2018

– Tu jest życie, a to wokół, to jest teatr. Jedno z drugim nie ma nic wspólnego. Tak możemy powiedzieć, parafrazując Kaliksta Bałandaszka -…Bardzo przystojnego blondyna, „znawcę sztuk plastycznych”, postać – z dramatu Stanisława Ignacego Witkiewicza „Oni”, w rozmowie ze Spiką hrabiną Tremendosą -…Oczy blade, nabrzmiałe, cała twarz przepojona ukrytym cierpieniem…Teatr powstał z życia, i życie wypełnia teatr. Wzajemne parantele służą samodoskonaleniu. Teatr lalki istnieje od zawsze, bowiem

u jego początku znajduje się przedmiot, rzecz, narzędzie – lalka. Ono to ułatwiło człowiekowi komunikację i przetrwanie. A potem z pewnością okazało się przydatne do pokazania warunków tego przetrwania.
W teatrze lalek, obok lalki – aktor, jej animator, rozważa zakamarki rzeczywistości. Tuż przy lalce lub w pewnym od niej oddaleniu. Na przykład w teatrze marionetek. Ukryty za parawanem ten sam aktor tworzy iluzję świata. Za pomocą teatru poddaje badaniu jego przystępność. Zapewne równocześnie oswaja ten świat. Czyni go rozpoznawalnym, a przez to przyjaznym, niemal własnym.
Liczne rodzaje i techniki teatru lalkowego tworzą i zachowują relacje lalki i aktora – animatora względem siebie. Relacja ma tu wymowne znaczenie artystyczne i poznawcze. Wskazuje odrębność pomiędzy przedstawionym i przedstawiającym, stąd wydaje się zaczerpnięty został efekt obcości. Może równie ważna wydaje się metaforyczność przedstawionej sytuacji, jakby wpisana w dokonany dystans między nią i światem, również aktorem. Wyznacza to wartość etyczną w relacji artysta – człowiek i figura – lalka.
W teatrze lalki granica między sceną i życiem często się zaciera. Poetyckość, groteska, realne życie bywa językiem teatru umownej lalki – figury. I odwrotnie, figura wkracza w sytuację międzyludzką wraz z tym, co sobą przedstawia. Teatr lalek nie ma problemu prawdy i nieprawdy, ponieważ lalka zawsze przedstawia to, czym jest – prawdą. Lalka ożywia wyobraźnię, reszta już pozostaje w zasobach i rękach artysty. Widać w tym sumienność i odpowiedzialność zarówno za nią, jak i za siebie. Każdy gest, każdy krok, każde słowo nabiera ciężaru prawdy. Jest lalka i pozostaje sztucznym tworem, co jej nie przeszkadza przedstawiać żywą istotę. Skoro tak, siłą rzeczy lalka stała się ważnym uczestnikiem zdarzeń w świecie naszej wyobraźni. Od zarania figura – lalka gospodarzy w naszej wyobraźni. Jej obecność identyfikuje nasze przestrzenie dostępnej rzeczywistości. Wkroczyła lalka do teatru, zawłaszczyła w nim sporo jego miejsca. My otrzymaliśmy od niej dar, który pozwala nam tworzyć jej teatr, z lalką w roli głównej. Na granicy teatru i rytuału, przedstawiamy nasze ceremonie dla najmłodszej widowni i dla wszystkich, bowiem ten teatr nie zna granic dostępu do ludzi.
Wiesław Hejno

http://polunima.pl/oredzie-prof-wieslawa-hejny-na-swiatowy-dzien-lalkarstwa-2018/

 ZASP/J

45. TopOffFestival w Tychach
09-04-2018

45. TopOffFestival w Tychach

16 kwietnia w Teatrze Małym w Tychach rusza TopOFFFestival - ogólnopolski konkurs najlepszych spektakli offowych. W tym roku pokazanych zostanie sześć spektakli konkursowych: „Come True" Michała Stankiewicza, „Technologia jest Istotą" Teo Dumskiego, „Ghost Dance" Daniela Jacewicza, „Zła matka" Karoliny Porcari, „Bum" Teatru Realistycznego oraz „7 pieśni o awangardzie" w reżyserii Grzegorza Laszuka (Komuna Warszawa). Dyrektorem Programowym Festiwalu jest znany krytyk teatralny, redaktor Łukasz Drewniak, zaś Dyrektorem Organizacyjnym Dorota Pociask-Frącek.

Czytaj całość