E   D   W  A   R   D      W  I  E  C  Z  O  R  K  I  E  W  I  C  Z
15 .04. 1933  -   24. 01. 2010
 P   o    ż    e    g    n    a    n    i    e

        W połowie stycznia 2010 roku,  w Związku Artystów Scen Polskich spotkałem Helkę Norowicz. Powiedziała mi, że  nasz  wspólny  kolega  z którym spędziliśmy lata  młodości w Teatrze Klasycznym w Warszawie (dziś Studio) Edward Wieczorkiewicz  jest chory  i, że Jego stan  zdrowia  jest  niepokojący. Kilka dni później, dowiedziałem się  od Heleny, że Edzio nie żyje. Odszedł  na zawsze pozostawiając w smutku żonę, dwoje dzieci- córkę i syna oraz trzy kochające wnuczki, a także kolegów  i przyjaciół, którzy Go  lubili, cenili i szanowali.

> CZYTAJ CAŁOŚĆ

---

W imieniu Związku Artystów Scen Polskich oraz Sekcji Radia i Telewizji, z wielkim żalem żegnamy naszą koleżankę, życzliwego człowieka, wybitnego fachowca – reżysera akustycznego, panią Hanne Machay Butler.

> CZYTAJ CAŁOŚĆ

---

Pożegnanie (20.05.1947 – 04.07.2009)

            Janusz Hamerszmit

PRZYJAŹŃ
Jak się zaczyna? Może na szkolnym boisku? Może w pierwszej miłości do tej samej dziewczyny? Może pożyczyłeś mi łyżwy? Od otarcia krwi z twarzy po dziecięcej honorowej walce na pięści? Od patrzenia na Wisłę, na słońce. Od aprobującego spojrzenia.
Gdy trwa jest jednością i innością jednocześnie. BYŁA. Pamiętałem. Odeszła.
Wspominam.

> CZYTAJ CAŁOŚĆ

---

Urodzona w Warszawie była wychowanką Instytutu Reduty pod kierownictwem Juliusza Osterwy. Jako zawodowa aktorka pracowała w Instytucie Objazdowym Reduty, następnie w Teatrach Warszawy, Łodzi, i Krakowa pod kierownictwem reżyserów m.in. Galla, Bujańskiego, Schillera, Osterwy i innych.

> CZYTAJ CAŁOŚĆ

---

Olga Oleszkiewicz
Urodzona dnia 9 sierpnia 1921 roku w Krakowie. Po paru latach wraz z rodzicami - matką Anną i ojcem Karolem przeniosła się do Warszawy. Trudnej sztuki baletowej zaczęła się uczyć jako mała dziewczynka w warszawskiej Szkole Baletowej przy Teatrze Wielkim u profesora Piotra Zajlicha, jako zdolna absolwentka o wspaniałych warunkach w 1935 roku została zaangażowana do Teatru Wielkiego w Warszawie, gdzie tańczyła aż do wybuchu wojny w 1939.

> CZYTAJ CAŁOŚĆ

---

2 lipca 2009 roku zmarł Witold Gruca. Urodzony w Krakowie, od najmłodszych lat wykazywał niezwykłe wprost zdolności do tańca, jak sam mówił „śnił o tańcu”.

> CZYTAJ CAŁOŚĆ

---

Eryka Wosińska-Kluba urodziła się w Krakowie i tam chodziła do Szkoły Powszechnej a potem do Gimnazjum im. Marii Konopnickiej, ktore przerwała z powodu wybuchu drugiej wojny światowej. W okresie okupacji niemieckiej uczyła się na tajnych kompletach i zapisała się do Szkoły Dramatycznej, którą ukończyła już po wojnie, to znaczy w 1947 roku. W latach 1945-1947 uczęszczała do Szkoły Tańca Artystycznego w Krakowie ucząc się u profesora Romaniszyna.

> CZYTAJ CAŁOŚĆ

---

Irena Kulińska Owidzka urodzona w Warszawie, od najmłodszych lat wykazywała duże zdolności taneczne, dlatego została przyjęta do Szkoły Baletowej przy Teatrze Wielkim w Warszawie, gdzie uczyła się u wielkiego artysty tancerza, pedagoga i choreografa Piotra Zajlicha. Po ukończeniu szkoły została zaangażowana do zespołu Teatru Wielkiego, w którym pracowała do 1939 roku, to znaczy do wybuchu drugiej wojny światowej.

> CZYTAJ CAŁOŚĆ

---

fot. R. Pietrzak, Archiwum ZASP

Marta Fik w swej książce Trzydzieści pięć sezonów. Teatry dramatyczne w Polsce w latach 1944-1979 tak sumowała aktorski dorobek Zbigniewa Zapasiewicza - Od ról, które wolno nazwać psychologicznymi i obyczajowymi portretami odtwarzanych bohaterów, na ogół szlachetnych, choć niszczonych przez okoliczności zmierza on ku konstruowaniu postaci-znaków, zresztą w sposób zaskakująco odkrywczy (zaskakująco - bo nie ma w naszym aktorstwie tradycji tego rodzaju). Udaje się Zapasiewiczowi rzecz rzadka: bohaterowie jego są zarazem ludźmi o określonych cechach charakteru i ucieleśnieniem pewnych w znacznym stopniu abstrakcyjnych pojęć.

> CZYTAJ CAŁOŚĆ

---

Człowiek był dla Niego ważny! Wspomnienie o Marii Witoldzie Grucy (1927-2009) 20 lipca liturgią Mszy pogrzebowej w Domu Artystów Weteranów w Skolimowie i póź-niej na cmentarzu w Konstancinie pożegnaliśmy niezwykłego Człowieka i wielkiego Ar-tystę. Poetę Tańca – jak ktoś, jakże celnie, powiedział o Nim. Pożegnaliśmy legendarne-go Marię Witolda Grucę, który ostatnie – jakże trudne i naznaczone cierpieniem – lata przeżywał w skolimowskim Domu Aktora. > CZYTAJ CAŁOŚĆ

---

Był rok 1961. Można powiedzieć – zamierzchłe czasy ubiegłego wielu. Ówczesne Ministerstwo Kultury i Sztuki postanowiło zorganizować pierwszy Konkurs Polskiej Piosenki w Warszawie. Przy zbiegu Al. Niepodległości i ul. Madalińskiego jest do dziś sala teatralna, niewielka – 100 – 200 miejsc, której gospodarzem było wówczas wojsko. Przystąpiono do realizacji projektu. Funkcję reżysera Ministerstwo powierzyło Marianowi Jonkajtysowi...

> CZYTAJ CAŁOŚĆ

---

Magdaleny Zawadzkiej - Wspomnienie o Gustawie

Gdy zostałam poproszona o napisanie wspomnienia o moim mężu, Gustawie Holoubku, w związku z 90-tą rocznicą istnienia ZASP-u – Stowarzyszenia, którego przez kilkanaście lat był prezesem -  w pierwszym odruchu ze strachem odmówiłam. Nie wyobrażałam sobie, że można, w krótkich słowach, zmieścić ogrom, choćby tylko najważniejszych Jego dokonań. Jednakże grzeczne, acz nieustępliwe prośby redakcji BIZ-u (...); a nadto świadomość, że niebawem będzie pierwsza rocznica śmierci Gustawa, skłoniły mnie do zmierzenia się z własnymi obawami…

> CZYTAJ CAŁOŚĆ

---