Licznik odwiedzin : 4061732
Logo

info


Informujemy, że Nadzwyczajny LIX Walny Zjazd Delegatów ZASP odbędzie się
w dniu 1 kwietnia 2019 r.

Nie żyje Eugeniusz Kamiński

Z wielkim smutkiem i żalem żegnamy

Eugeniusza Kamińskiego

zmarłego 12 października 2018 roku w Warszawie

aktora teatralnego, filmowego i radiowego, który stworzył dziesiątki ról w Teatrze Nowym i Powszechnym w Łodzi, Dramatycznym w Poznaniu, im. Juliusza Słowackiego w Krakowie oraz teatrach warszawskich: Klasycznym, Studio, na Woli, Narodowym i Polskim oraz w Teatrze Polskiego Radia.

Zadebiutował  w 1956 roku w łódzkim Teatrze Powszechnym rolą Donalda Ducka w sztuce „Faryzeusze i grzesznik” Jerzego Pomianowskiego i Małgorzaty Wolin w reżyserii Marii Kaniewskiej-Forbert.

Ostatnią postacią, którą wykreował w 2006 roku na deskach Teatru Polskiego w Warszawie, był Adam w szekspirowskim „Jak wam się podoba” w reżyserii Jarosława Kiliana.

W pamięci widzów zapisał się też tworząc galerię postaci filmowych.

Odszedł artysta związany z naszym Stowarzyszeniem od sześćdziesięciu lat.

***

Eugeniusz Kamiński we wspomnieniach Witolda Sadowego
(08.11.1931-15.10.2018)

Eugeniusza Kamińskiego poznałem w roku 1971. W momencie rozpadu Teatru Klasycznego (obecnie Teatr Studio w Pałacu Kultury) i Teatru Rozmaitości na ul. Marszałkowskiej 8 (teraz TR Warszawa), zaangażował go  dyr Ireneusz Kanicki a przejął Józef Szajna, który obejmował dyrekcję Teatru Klasycznego w Pałacu Kultury i Nauki. Przemianował  go na Teatr Studio. Pracowaliśmy razem krótko. Nie byliśmy nigdy blisko. Zagraliśmy razem w widowisku muzycznym Pablo Nerudy „Sława i śmierć Joachima Murietty”, do którego muzykę napisał Maciej Małecki. Graliśmy wszyscy po kilka postaci śpiewając i tańcząc. Potem nasze drogi się rozeszły. Ja zostałem w Rozmaitościach u Andrzeja Jareckiego, on został u Józefa Szajny na lata 1972-1979. Był sympatycznym kolegą i dobrym aktorem. Działał aktywnie w latach 1956-1990.

Urodził się w Bydgoszczy w dniu 8 listopada 1931 roku. Ukończył Wydział Aktorski w łódzkiej Państwowej Wyższej Szkole Teatralno-Filmowej w roku 1956. Debiutował na scenie w tym samym roku w Teatrze Nowym u Kazimierza Dejmka. Spędził tam lata 1956-1959. Jeden sezon 1960-1961 w Teatrach Dramatycznych w Poznaniu. Lata 1961-1962, to Teatr im. Juliusza Słowackiego w Krakowie. Potem ponownie była Łódź i Teatr  Nowy w  roku 1962-1968 oraz Teatr Powszechny w latach 1968-1970. Następnie teatry warszawskie: Teatr Studio 1972-1979, Teatr Narodowy od 1980 do roku1986 za dyrekcji  Krystyny Skuszanki i Jerzego Krasowskiego, a po spaleniu grający na zastępczej scenie w Teatrze na Woli oraz Teatr Polski do roku 1990.  

Zagrał w swoim życiu mnóstwo ról. Sprawdzał się w różnorodnym repertuarze. Grał między innymi Semenkę w „Śnie srebrnym Salomei” Juliusza Słowackiego, „Henryka V” Szekspira w reżyserii Macieja Bordowicza, Bryndasa u Krystyny Skuszanki w „Krakowiakach i góralach” Wojciecha Bogusławskiego i Majora w „Damach i huzarach” Aleksandra Fredry. A w Teatrze Studio Bosola w sztuce Webstera „Księżna d’Amalfii”. Ponadto liczne role w Teatrze Polskiego Radia i Teatrze Telewizji, w filmie i serialach telewizyjnych.

Odszedł mając lat 87. Żegnaj Geniu. Spoczywaj w spokoju.

Witold Sadowy