Zadebiutował na bydgoskiej scenie rolą Pana Chmurki w „Kłopotach zbója Madeja” Leguta w reżyserii Tadeusza Tusiackiego. Zagrał też Pana D. w „Mądremu biada” Gribojedowa, Colina w „Tajemniczym ogrodzie” Burnetta, Fila w „Pannie Maliczewskiej” i Męża w „Ich czworgu” Zapolskiej, Kota w „Smoku” Szwarca, Chebnazela w „Sonacie Belzebuba, czyli prawdziwym zdarzeniu w Mordowarze” Witkiewicza, Syna w „Wyzwoleniu” Wyspiańskiego, Sielskiego w „Małym domku” Rittnera, Pastora w „Wizycie starszej pani” i Guhla w „Fizykach” Dürrenmatta, Bukańskiego w „Uciekła mi przepióreczka” Żeromskiego, Iwana Pietrowicza Niunina w „Jubileuszu” Cechowa, Sędziego w „Przygodach Tomka Sawyera” Twaina, Dr Martina Mortimera w „Przygodach Sherlocka Holmesa” Artura Conan Doyla, czy Oberżysty, Sekretarza i Kata w „Trzech muszkieterach” Dumasa.

Od 1995 roku Jan Tatarski w pełni poświęcił się działalności oświatowej. Był współzałożycielem pierwszej na terenie Warszawy niepublicznej szkoły średniej – Liceum Ogólnokształcącego nr 61 im. Stefana Kisielewskiego. Z inicjatywy i dzięki jego wytrwałemu zaangażowaniu liceum stało się miejscem otwartym i przyjaznym uczniom wymagającym szczególnej troski – dzieciom z zespołem Aspergera czy z problemami adaptacyjnymi. Dzięki stworzeniu unikalnego modelu edukacji i atmosfery akceptacji młodzież ta mogła rozwijać swoje talenty i kontynuować edukację bez barier społecznych.

Jego dorobek artystyczny oraz zasługi na rzecz kolejnych pokoleń młodych warszawiaków świadczą o głębokim wkładzie w rozwój stolicy i całej społeczności.