wspomnienia

Aleftyna Gościmska

29.09.1934 r.
 – 20.03.2020 r.
Z żalem żegnamy zmarłą 20 marca 2020 roku Aleftynę Gościmską, aktorkę teatralną, absolwentkę PWST w Łodzi, artystkę stowarzyszoną w Związku Artystów Scen Polskich.

Zadebiutowała w 1959 roku rolą Podstoliny w „Fircyku w zalotach” Zabłockiego na deskach Teatru Powszechnego w Łodzi. Zanim przeniosła się do Teatru im. Stefana Jaracza Olsztyn-Elbląg zagrała tam jeszcze w „Klubie kawalerów” Bałuckiego wcielając się w postać Pelagii Dziudziulińskiej oraz Marii w szekspirowskim „Wieczorze trzech króli”. Olsztyńskiej publiczności przedstawiła się grając Rozynę w „Cyruliku sewilskim” Beaumarchais. Była tam Moniką Stettler w „Fizykach” Durrenmatta, czy, nomen omen, Aleftyną Plewicką w sztuce „Uwaga: durnie!…” Rakowa, a w warszawskiej Komedii Sową w „Królewnie Śnieżce” Rakowieckiego i Wittlina, Barbarą we fredrowskim „Gwałtu, co się dzieje!”, czy Kobietą w „Babie-Dziwo” Pawlikowskiej-Jasnorzewskiej.

Do Teatru im. Juliusza Osterwy w Gorzowie Wielkopolskim zjechała, by włożyć kostiumy Baronowej w „Przygodach dobrego wojaka Szwejka” Haska i Fanny le Roux w „Chacie za wsią” Kraszewskiego. Teatr im. Aleksandra Fredry w Gnieźnie, to już postać Angustias w „Domu Bernardy Alby” Lorki, zaś powrót do Teatru Dramatycznego w Elblągu zaowocował rolą Księżnej Pani w sztuce „O Rumcajsie rozbójniku” Ctvrtka i Lichego, Matki i Wdowy w „Don Juan wraca z wojny” Horvatha, czy Lady Polityk w „Volpone albo Lis” Jonsona.

Kolejne lata aktorskiej wędrówki po polskich scenach zatrzymały aktorkę w Bałtyckim Teatrze Dramatyczny im. Juliusza Słowackiego w Koszalinie. Tamtejsza publiczność oklaskiwała jej Matkę Alicję w „Zezowatym szczęściu” Stawińskiego, Pelasię w „Na czworakach” Różewicza, Matkę w „Śnie srebrnym Salomei” Słowackiego, Hipolitę i Puka w szekspirowskim „Śnie nocy leniej”, Panią Dobrójską w „Ślubach panieńskich” Fredry, czy w monodramie „O łajdactwach męskich” Pietro Aretino według własnej adaptacji i reżyserii. Teatr Powszechny im. Jana Kochanowskiego w Radomiu, to Księżna Maria w „Me and My Girl” Gay’a i powtórka monodramu.

Kolejnym, nieco dłuższym przystankiem na teatralnej mapie był Teatr Polski w Bydgoszczy, gdzie czekały na nią różnorodne postaci, m.in. Pani Dulska w „Moralności Pani Dulskiej” Zapolskiej, Królowa Małgorzata w „Iwonie, księżniczce Burgunda” Gombrowicza, Celia Peachum i Madame w „Operze za trzy grosze” Brechta, Grillo w „Pinokiu” Goldoniego, Matka V w „O, beri-beri” Witkiewicza, Beba Mazeppo w „Kabarecie metafizycznym” Gretkowskiej, Królowa Rozamunda w „Ubu król, czyli Polacy” Jarry’ego, Szaleniec w „Tragedii księżnej Amalfi” Webstera. W 2001 roku pojawiła się gościnnie na scenie gdyńskiego Teatru Miejskiego im. W. Gombrowicza w „O, Beri-beri” Witkiewicza oraz warszawskiego Teatru Sabat w „Arszeniku i starych koronkach” Kesselringa, jako Marta. Rok później widowni Teatru Dramatycznego im. A. Węgierki objawiła się w „Kopciuszku” Brzechwy, jako Wróżka. I to była jej ostatnia kreacja teatralna.

Nie była aktorką filmową, ale kilka postaci stworzonych w filmie i serialach zostały zauważone, bowiem przebiła się tam jej vis comica. Należy żałować, że artyści tworzący obrazy na srebrny ekran tak późno o niej usłyszeli.

Dzisiaj żegnamy interesującą aktorkę, ale też osobę pełną optymizmu, poczucia humoru i wielkiej kultury.

***
Nabożeństwo żałobne odprawione będzie w piątek 27 marca 2020 roku o godzinie 12.00 w kościele p.w. św. Karola Boromeusza na Starych Powązkach, po czym nastąpi odprowadzenie do grobu rodzinnego na miejscowym cmentarzu.

Galeria zdjęć

DRUKUJ
Udostępnij

Odeszli również

Krystyna Mazur

02.09.1930 r.
 – 01.12.2022 r.
Z żalem żegnamy zmarłą profesor Krystynę Mazur. Niezrównaną specjalistkę w dziedzinie słowa. Wieloletniego pedagoga Akademii Teatralnej w Warszawie. Od ponad sześćdziesięciu lat członka ZASP – Sekcji Teatrów Lalkowych, później Sekcji Teatrów Dramatycznych. Pani Profesor, będzie nam bardzo brakowało Pani mądrości, taktu, poczucia humoru i serdeczności. Żegnaj Droga Koleżanko!
więcej

JÓZEF SKWARK

01.01.1938 r.
 – 25.11.2022 r.
Absolwent Wydziału Aktorskiego łódzkiej filmówki, ukończonej z odznaczeniem, oraz Wydziału Reżyserii Dramatu PWST w Krakowie, reżyser, aktor Teatrów Dramatycznych w Poznaniu, Koszalinie-Słupsku, Szczecinie, Wrocławiu, im. Juliusza Słowackiego w Krakowie, im. Aleksandra Węgierki w Białymstoku, Narodowego w Warszawie i im. Wilama Horzycy w Toruniu, wykładowca w krakowskiej PWST,
więcej

Andrzej Rozhin

04.05.1940 r.
 – 17.11.2022 r.
Z żalem żegnamy Andrzeja Rozhina – aktora, reżysera, scenarzystę, dyrektora teatrów: Gong-2 w Lublinie, im. J. Osterwy w Gorzowie Wielkopolskim, im. Stefana Jaracza w Olsztynie, Teatru Polskiego w Szczecinie, Bałtyckiego Teatru im. J. Słowackiego w Koszalinie, Polskiego w Szczecinie i Teatru im. J. Osterwy w Lublinie, laureata wielu nagród i wyróżnień.
więcej

JANINA KOZARZEWSKA

05.03.1932 r.
 – 09.11.2022 r.
Zaledwie pięć lat minęło od spotkania środowiska lalkarskiego, podczas którego aktorka uroczyście obchodziła jubileusz sześćdziesiątej rocznicy debiutu na deskach Teatru Lalki i Aktora „Baj” w Warszawie, scenie, której pozostała wierna do końca swojej kariery.
więcej

LILIANA JANKOWSKA

06.03.1931 r.
 – 10.10.2022 r.
Scenografka, kostiumolożka, absolwentka Wydziału Scenografii Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie, ukończonej pod kierunkiem Andrzeja Stopki, członkini ZASP od 1957 roku.
więcej

Sabina Mielczarek – Taborska

30.06.1927 r.
 – 10.10.2022 r.
W piątek, 14 października na gdańskim cmentarzu Łostowice, pożegnamy naszą Koleżankę, Sabinę Mielczarek-Taborską, jedną z pierwszych powojennych aktorek scen teatralnych Polski.
więcej