wspomnienia

Ewa Głowacka

01.05.1953 r.
 – 19.10.2020 r.
Niezapomniana Giselle

Niestety, 19 października dotarła do nas bardzo smutna wiadomość – zmarła wspaniała polska primabalerina Ewa Głowacka, przez wielu nazywana Primabalerina Assoluta. Jej odejście jest wielką stratą dla polskiej sztuki baletowej.

Ewa Głowacka urodziła się 1 maja 1953 roku w Warszawie. Była absolwentką Warszawskiej Szkoły Baletowej i jeszcze jako uczennica debiutowała w Teatrze Wielkim w tytułowej roli w balecie „Romeo i Julia” w reżyserii Adama Hanuszkiewicza. Już od pierwszej roli artystka zawładnęła sercami widzów. W opisie debiutu Ewy Głowackiej pojawiają się słowa Małgorzaty Komorowskiej: „…Imię Julii stoi w tytule tej opery kameralnej na pierwszym miejscu i postać Julii dominuje też na scenie (…); podczas swego pierwszego, publicznego występu jest tak śliczna i dziewczęca, jaką zawsze powinna być szekspirowska Julia…”[1]. Ta delikatność i wdzięk towarzyszyły tancerce przez całe życie. Posiadała ona w swoim dorobku ogromną liczbę ról – pojawiła się w około stu tytułach. Były to tak wielkie i trudne role jak tytułowa „Giselle” i „La Sylphide”, Odetta – Odylia w „Jeziorze Łabędzim”, Aurora i Wróżka Bzu w „Śpiącej Królewnie”, Królowa Driad w „Don Kichocie” i wiele, wiele innych. Była laureatką konkursów, m.in. Grand Prix III Ogólnopolskiego Konkursu w Gdańsku (1979), czy III Światowego Konkursu w Osace (1980). Pracowała także jako pedagog gościnny w Polskim Balecie Narodowym i Operze Nova w Bydgoszczy, a od 1998 roku nauczała w Ogólnokształcącej Szkole Baletowej w Warszawie. Artystka była  jurorem w konkursach baletowych, m.in. Międzynarodowego Konkursu Baletowego Złote Pointy.

Ewa Głowacka stworzyła wiele niezapomnianych kreacji scenicznych, które cechował niezwykły wdzięk, delikatność i niezastąpiony urok. Jej ruch przepełniony był elegancją i magią. Jedną z najbardziej niezapomnianych ról tancerki była Giselle. W 2018 roku podjęła się wraz z Zofią Rudnicką ułożenia choreografii do tego baletu w Operze Wrocławskiej, który został wystawiony według tradycji romantycznej.

Artystka na zawsze pozostanie zapamiętana jako osoba o pięknej, delikatnej urodzie, elegancji zarówno w tańcu jak i życiu osobistym oraz niezwykłej życzliwości. Sama miałam szczęście uczestniczyć w wielu lekcjach baletu prowadzonych przez Ewę Głowacką. Jej lekcje były bardzo taneczne, gdzie zwracało się uwagę nie tylko na technikę, ale przede wszystkim na wyraz i elegancję ruchu. Cechowało ją niezwykle otwarte i życzliwe podejście do uczniów.
Niezmiernie to przykre, że musimy żegnać tak wspaniałe osobowości artystyczne, które są symbolem piękna sztuki baletowej, charyzmy i tej wielkiej klasy której powinniśmy się uczyć i pielęgnować także w nas…

Galeria zdjęć

Źródło: [1]Olga Łozińska, https://www.pap.pl/aktualnosci/news%2C739675%2Ctancerka-cala-dusza-zmarla-ewa-glowacka-wieloletnia-solistka-teatru, 19 października 2020
Autor tekstu: Idalia Roberta Kurowska
DRUKUJ
Udostępnij

Odeszli również

Krystyna Mazur

02.09.1930 r.
 – 01.12.2022 r.
Z żalem żegnamy zmarłą profesor Krystynę Mazur. Niezrównaną specjalistkę w dziedzinie słowa. Wieloletniego pedagoga Akademii Teatralnej w Warszawie. Od ponad sześćdziesięciu lat członka ZASP – Sekcji Teatrów Lalkowych, później Sekcji Teatrów Dramatycznych. Pani Profesor, będzie nam bardzo brakowało Pani mądrości, taktu, poczucia humoru i serdeczności. Żegnaj Droga Koleżanko!
więcej

JÓZEF SKWARK

01.01.1938 r.
 – 25.11.2022 r.
Absolwent Wydziału Aktorskiego łódzkiej filmówki, ukończonej z odznaczeniem, oraz Wydziału Reżyserii Dramatu PWST w Krakowie, reżyser, aktor Teatrów Dramatycznych w Poznaniu, Koszalinie-Słupsku, Szczecinie, Wrocławiu, im. Juliusza Słowackiego w Krakowie, im. Aleksandra Węgierki w Białymstoku, Narodowego w Warszawie i im. Wilama Horzycy w Toruniu, wykładowca w krakowskiej PWST,
więcej

Andrzej Rozhin

04.05.1940 r.
 – 17.11.2022 r.
Z żalem żegnamy Andrzeja Rozhina – aktora, reżysera, scenarzystę, dyrektora teatrów: Gong-2 w Lublinie, im. J. Osterwy w Gorzowie Wielkopolskim, im. Stefana Jaracza w Olsztynie, Teatru Polskiego w Szczecinie, Bałtyckiego Teatru im. J. Słowackiego w Koszalinie, Polskiego w Szczecinie i Teatru im. J. Osterwy w Lublinie, laureata wielu nagród i wyróżnień.
więcej

JANINA KOZARZEWSKA

05.03.1932 r.
 – 09.11.2022 r.
Zaledwie pięć lat minęło od spotkania środowiska lalkarskiego, podczas którego aktorka uroczyście obchodziła jubileusz sześćdziesiątej rocznicy debiutu na deskach Teatru Lalki i Aktora „Baj” w Warszawie, scenie, której pozostała wierna do końca swojej kariery.
więcej

LILIANA JANKOWSKA

06.03.1931 r.
 – 10.10.2022 r.
Scenografka, kostiumolożka, absolwentka Wydziału Scenografii Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie, ukończonej pod kierunkiem Andrzeja Stopki, członkini ZASP od 1957 roku.
więcej

Sabina Mielczarek – Taborska

30.06.1927 r.
 – 10.10.2022 r.
W piątek, 14 października na gdańskim cmentarzu Łostowice, pożegnamy naszą Koleżankę, Sabinę Mielczarek-Taborską, jedną z pierwszych powojennych aktorek scen teatralnych Polski.
więcej