wspomnienia

Hanna Stankówna

04.05.1938 r.
 – 14.12.2020 r.
Zanim ukończyła Wydział Aktorski warszawskiej PWST im. A. Zelwerowicza, zagrała w filmie Jerzego Kawalerowicza „Prawdziwy koniec wielkiej wojny”.

Zadebiutowała w 1959 roku rolą Furii w „Beatrix Cenci” Juliusza Słowackiego w reżyserii Jana Kreczmara na scenie Teatru Polskiego, któremu pozostała wierna przez kolejne cztery dekady, wcielając się w dziesiątki postaci.

Była Elizą w „Śmierci gubernatora” Kruczkowskiego, Karin w „Eryku XIV” Strindberga, Klarą w „Pigmalionie” Shawa, Hrabiną Marią Harrys w „Pierścieniu wielkiej damy” Norwida, Doryną w „Świętoszku” Moliera, Julią w „Miarce za miarkę”, Orsinem w „Wieczorze Trzech Króli” i tytułową Julią w dramacie Szekspira, Elsinoe w „Irydionie” Krasińskiego, Kasandrą w „Trojankach” Eurypidesa, Florą w „Księżniczce na opak wywróconej” de la Barki, Elicją w „Celestynie” de Rojasa, Wróżką w „Wyzwoleniu” i Rachelą w „Weselu” Wyspiańskiego, Halucyną Bleichertową w „Onych” Witkiewicza, Hrabiną de Profundis w „Chłopcach” Grochowiaka, Betty Dullfeet w „Karierze Artura Ui” Brechta, czy Herodowa w „Pastorałce” Schillera. Ostatnią premierą zagraną na deskach Polskiego był „Kordian” Słowackiego i dwie postaci: Matki i Stracha. Podziwiali ją także widzowie Teatru Prezentacje, poznańskiego Teatru Polskiego i Sceny na Piętrze, Juliusza Osterwy w Gorzowie Wielkopolskim, Teatrze na Woli, Teatru Wielkiego, czy Montowni.

Pracowała pod reżyserskim okiem Kazimierza Dejmka, Czesława Wołłejki, Aleksandra Bardiniego, Stanisława Różewicza, Zygmunta Hübnera, Jana Kluczyńskiego, Macieja Prusa, Jana Englerta, Krystyny Meissner, Barbary Sass, Romualda Szejda, Jarosława Kiliana, czy Pawła Passiniego.

Patrząc na listę postaci stworzonych w Teatrze Polskiego Radia, można by sądzić, że nie opuszczała studia radiowego, do którego weszła po raz pierwszy w 1960 roku dając się poznać słuchaczom w „Weselu poety” Baczyńskiego. Do udziału w realizowanych słuchowiskach zapraszał ją Jerzy Markuszewski, Zbigniew Kopalko i Wojciech Maciejewski, Edward Płaczek, Juliusz Owidzki, Andrzej Łapicki i Zdzisław Nardelli, Zofia Rakowiecka i Andrzej Pruski, Sławomir Pietrzykowski, Jan Warenycia, czy Janusz Kukuła.

Reżyserzy telewizyjni, czy filmowi powierzali jej interesujące, niebanalne role. W obrazie „Piękny był pogrzeb, ludzie płakali” Chmielewskiego była Żoną, Synową w „Samotności we dwoje” Różewicza, Guwernantką w „Lokis. Rękopis profesora Wittembacha”, czy Śpiewaczką w „Systemie” Majewskiego, Francuską turystką w „Wergilim” Bera, Hrabiną w „Trędowatej” Hoffmana, Panią z teatru w „Murmurando” Barszczyńskiego, Zofią w „Drugiej stronie słońca” Petelskiego. W „Przyspieszeniu” Rebzdy wcieliła się w 6 ról: aktorki, służącej, nauczycielka biologii, dyrektorki szkoły, prostytutki i urzędniczki. Była Teklą w „Bożej podszewce” Cywińskiej i ostrą szefową Genetix, jakże inną Teklą w „Seksmisji” Machulskiego.

Telewizyjna widownia śledziła jej losy m.in. w „07 zgłoś się”, „Wielkiej miłości Balzaka”, „Królowej Bonie”, „Karierze Nikodema Dyzmy”, „Jan Serce”, „Rzeka kłamstwa”, „Panna z mokrą głową”, „Awantura o Basię”, „Tygrysy Europy”, „Klinika samotnych serc”, czy „Na Wspólnej”.

W serialu „Dom niespokojnej starości” Drabińskiego zagrała jedną z wiodących ról razem z Piotrem Machalicą. Obydwoje odeszli w poniedziałek 14 grudnia…

DRUKUJ
Udostępnij

Odeszli również

Zofia Bajuk–Pieczul

13.04.1935 r.
 – 04.09.2022 r.
14 września, na cmentarzu centralnym Srebrzysko w Gdańsku-Wrzeszczu pożegnaliśmy jedną z najstarszych członkiń naszego Stowarzyszenia. Była z nami przez blisko 65 lat.
więcej

EDWARD HULEWICZ

22.11.1937 r.
 – 04.09.2022 r.
Piosenkarz, który rozwijał też inne pasje – malował, pisał teksty piosenek, wiersze (wydał dwa tomiki: „To tylko” i „Byłem ptakiem”), artykuły o tematyce muzycznej oraz wspomnienia z tras koncertowych.
więcej

WIKTOR ZATWARSKI

02.11.1935 r.
 – 31.08.2022 r.
Aktor i wokalista, absolwent krakowskiej Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej, po ukończeniu której związał się z Teatrem im. Juliusza Słowackiego, gdzie w 1957 roku zadebiutował rolą Maski w „Wyzwoleniu” Stanisława Wyspiańskiego w reżyserii Bronisława Dąbrowskiego.
więcej

MARIA TREUTZ-KUSZYŃSKA

13.01.1930 r.
 – 30.07.2022 r.
Aktorka teatralna, która, zanim rozpoczęła studia na warszawskiej PWST w 1950 roku, należała do amatorskiego zespołu szerzącego polskość na ziemiach odzyskanych. Zawodowo współpracowała z Poznańską Estradą, poznańskim Teatrem Satyryków, a zadebiutowała na deskach Teatru im. Aleksandra Fredry w Gnieźnie rolą Skierki w „Balladynie” Słowackiego w reżyserii Stanisława Cegielskiego.
więcej

Zygmunt Józefczak

30.04.1947 r.
 – 24.07.2022 r.
Absolwent Wydziału Aktorskiego Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej im. L. Solskiego w Krakowie /1969/, w latach 1.07.1969 – 31.08.1971 – aktor Teatru Ludowego w Krakowie, od 1.09.1971 związany ze Starym Teatrem im. Heleny Modrzewskiej w Krakowie. Wieloletni członek Związku Artystów Scen Polskich, Oddziału w Krakowie.
więcej

Barbara Martynowicz

09.09.1929 r.
 – 23.07.2022 r.
Znakomita aktorka, asystent reżysera i inspicjentka, przez 26 lat była częścią zespołu Warszawskiej Opery Kameralnej.
więcej