wspomnienia

Henryk Łapiński

02.01.1933 r.
 – 11.09.2020 r.
Z żalem żegnamy Henryka Łapińskiego aktora radiowego, filmowego, telewizyjnego, dubbingowego, ale przede wszystkim teatralnego, który przez ponad sześć dekad był wierny jednej stołecznej scenie – Ateneum, na której zadebiutował rolą Dujardin’a w sztuce „Ich głowy” Marcela Aymea w reżyserii Zdzisława Tobiasza.

W swoim macierzystym teatrze stworzył dziesiątki ról poważnych i komediowych w repertuarze klasycznym i współczesnym. I choć nie były pierwszoplanowe, to zawsze zauważalne, wyraziste.
Był Kucharzem w „Lecie” Rittnera, Marynarzem w „Tramwaju zwanym pożądaniem”, Ryjkiem w „Śnie nocy letniej”, Archibaldem w „Królu Henryku IV”, Arcybiskupem Yorku i Sir Jamesem Bluntem w „Ryszardzie III”, czy Malvoliem w „Wieczorze trzech króli” Szekspira, Braciszkiem i Śmiercią w „Testamencie psa” Suassuna, Poetą romansowym i Ułanem w „Kramie z piosenkami” Schillera, Ludwikiem XIII w „Demonach” Whitinga, Inteligentem, Rewelersem, Szabrownikiem i Sztywnym w „Niech no tylko zakwitną jabłonie” Osieckiej, Kamerdynerem w „Mężu i żonie” i Trzymałkiewiczem w „Dyliżansie” Fredry, Semenem i Turkiem w „Zmierzchu” Babla, Pastorem, Asystentem i Gościem w „Biografii” Frischa, Don Jose Intriquez de Estrada w „Sonacie Belzebuba” i Chochołem w „Szewcach” Witkiewicza, Maurycym Nikołajewiczem w „Biesach” Dostojewskiego, Policjantem w „Na dnie” Gorkiego, Studentem w „Ameryce” Kafki, Hipnotyzerem i Sanitariuszem w „A miłość nigdy się nie kończy…” Horvatha, Neumannem w „Wielkim Fryderyku” Nowaczyńskiego, Policjantem w „Operze za trzy grosze” Brechta, Protokolantem w „Trans-Atlantyku” Gombrowicza, Psychiatrą w „Małżeństwie pana Missisipi” Durrenmatta, Pedrillem w „Szalonym dniu, czyli Weselu Figara” Beaumarchaisa, Kentem w „Garderobianym” Harwooda, Szymonem w „Skąpcu” Moliera, Kuratorem w „Rewizorze” Gogola, czy w ostatnich latach Woźnym w „Rzeźni” Mrożka, Śmiercią w „Dziewicach i mężatkach” Moliera i Starcem w „Antygonie” Sofoklesa.
Współpracował z Teatrem Prezentacje Jerzego Szejda i warszawskim Teatrem Polskim, gdzie zagrał w „Zemście” Fredry w reżyserii Krzysztofa Jasińskiego, „Królu Learze” Szekspira w reżyserii Jacques’a Lassalle’a, czy w „Dziadach” Mickiewicza w reżyserii Janusza Wiśniewskiego.
Pracował z reżyserami tej miary, co Janusz Warmiński, Aleksander Bardini i Konrad Swinarski, Jacek Woszczerowicz, Andrzej Wajda i Bohdan Korzeniewski, Jan Kulczyński, Kazimierz Dejmek i Jan Świderski, Maciej Prus, Kazimierz Kutz, Maciej Wojtyszko, Waldemar Śmigasiewicz, czy Krzysztof Zaleski.
Na srebrnym ekranie zadebiutował w obrazie „Jak rozpętałem II wojnę światową” Tadeusza Chmielewskiego. Zagrał w filmach: „Nie lubię poniedziałku”, „Wielka miłość Balzaka”, „Człowiek z marmuru”, „Polskie drogi”, „Dom”, „Sztuka kochania”, „Kuchnia polska”, czy „Tajemnica Sagali”.
Jego charakterystyczny, ciepły głos ożywiał postaci z kreskówek: „Królewna Śnieżka”, „Goofy”, „Bolek i Lolek na Dzikim Zachodzie”, „101 dalmatyńczyków”, „Pocahontas”, „Smerfy”, ale przede wszystkim druida Panoramixa w serialu „Asterix”.

Odszedł, krytyczny wobec siebie, ale pełen życzliwości dla swoich teatralnych koleżanek i kolegów, wrażliwy artysta.

DRUKUJ
Udostępnij

Odeszli również

Zofia Bajuk–Pieczul

13.04.1935 r.
 – 04.09.2022 r.
14 września, na cmentarzu centralnym Srebrzysko w Gdańsku-Wrzeszczu pożegnaliśmy jedną z najstarszych członkiń naszego Stowarzyszenia. Była z nami przez blisko 65 lat.
więcej

EDWARD HULEWICZ

22.11.1937 r.
 – 04.09.2022 r.
Piosenkarz, który rozwijał też inne pasje – malował, pisał teksty piosenek, wiersze (wydał dwa tomiki: „To tylko” i „Byłem ptakiem”), artykuły o tematyce muzycznej oraz wspomnienia z tras koncertowych.
więcej

WIKTOR ZATWARSKI

02.11.1935 r.
 – 31.08.2022 r.
Aktor i wokalista, absolwent krakowskiej Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej, po ukończeniu której związał się z Teatrem im. Juliusza Słowackiego, gdzie w 1957 roku zadebiutował rolą Maski w „Wyzwoleniu” Stanisława Wyspiańskiego w reżyserii Bronisława Dąbrowskiego.
więcej

MARIA TREUTZ-KUSZYŃSKA

13.01.1930 r.
 – 30.07.2022 r.
Aktorka teatralna, która, zanim rozpoczęła studia na warszawskiej PWST w 1950 roku, należała do amatorskiego zespołu szerzącego polskość na ziemiach odzyskanych. Zawodowo współpracowała z Poznańską Estradą, poznańskim Teatrem Satyryków, a zadebiutowała na deskach Teatru im. Aleksandra Fredry w Gnieźnie rolą Skierki w „Balladynie” Słowackiego w reżyserii Stanisława Cegielskiego.
więcej

Zygmunt Józefczak

30.04.1947 r.
 – 24.07.2022 r.
Absolwent Wydziału Aktorskiego Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej im. L. Solskiego w Krakowie /1969/, w latach 1.07.1969 – 31.08.1971 – aktor Teatru Ludowego w Krakowie, od 1.09.1971 związany ze Starym Teatrem im. Heleny Modrzewskiej w Krakowie. Wieloletni członek Związku Artystów Scen Polskich, Oddziału w Krakowie.
więcej

Barbara Martynowicz

09.09.1929 r.
 – 23.07.2022 r.
Znakomita aktorka, asystent reżysera i inspicjentka, przez 26 lat była częścią zespołu Warszawskiej Opery Kameralnej.
więcej