wspomnienia

Krystyna Kołodziejczyk-Szyszko

30.03.1939 r.
 – 13.09.2021 r.
Z ogromnym żalem i smutkiem przyjęliśmy informację o śmierci wspaniałej aktorki teatralnej i filmowej, cudownej i wrażliwej Kobiety – Krystyny Kołodziejczyk-Ziębińskiej.

Krystyna Kołodziejczyk urodziła się 30 marca 1939 r. w Częstochowie. Ukończyła łódzką Państwową Wyższą Szkołę Filmową, Telewizyjną i Teatralną im. Leona Schillera. Na wielkim ekranie debiutowała w filmie dla dzieci „Król Maciuś I”. W jednym z wywiadów wspominała, że warsztatu aktorki komediowej uczyła się od największych sław przedwojennego filmu i kabaretu, między innymi Adolfa Dymszy. Wspólnie z nim wystąpiła w cieszącej się wielką popularnością komedii „Cafe pod Minogą” z 1959 r. Przez całą karierę była obsadzana w komediach, takich jak „Kogel-mogel”, „CK-Dezerterzy” i „Pogoda na jutro”.

W październiku 1959 r. zadebiutowała na scenie teatralnej w Teatrze Powszechnym w Łodzi. W kolejnych latach występowała na deskach Bałtyckiego Teatru Dramatycznego im. Juliusza Słowackiego i Teatrze Polskim w Bydgoszczy. Występowała w licznych inscenizacjach w reżyserii Józefa Szajny, Jerzego Grzegorzewskiego oraz Adama Hanuszkiewicza w warszawskim Teatrze Nowym. Występowała także w Teatrze Studio. W ostatnich latach kariery była związana z Och-Teatrem. U boku Barbary Krafftówny występowała w komedii „Trzeba zabić starszą panią” w reżyserii Cezarego Żaka.

W latach 70. często gościła na małym ekranie, między innymi w serialu „Chłopi”, gdzie zagrała żonę wójta. Później zasłynęła rolą Heleny Koniuszkowej w serialu Stanisława Barei „Zmiennicy”. Wielokrotnie użyczała swojego głosu w filmach animowanych i fabularnych, między innymi serii filmów o Harrym Potterze. W ostatnich 20 latach występowała głównie w serialach telewizyjnych, między innymi „Miodowych latach”, „Samo życie”, „Złotopolskich” i „39 i pół”. Pojawiała się także w Teatrze Polskiego Radia.

W 2019 r. została odznaczona Srebrnym Medalem Zasłużony Kulturze Gloria Artis.

źródło: e-teatr

fot. Krzysztof Świderski/PAP
DRUKUJ
Udostępnij

Odeszli również

Zofia Bajuk–Pieczul

13.04.1935 r.
 – 04.09.2022 r.
14 września, na cmentarzu centralnym Srebrzysko w Gdańsku-Wrzeszczu pożegnaliśmy jedną z najstarszych członkiń naszego Stowarzyszenia. Była z nami przez blisko 65 lat.
więcej

EDWARD HULEWICZ

22.11.1937 r.
 – 04.09.2022 r.
Piosenkarz, który rozwijał też inne pasje – malował, pisał teksty piosenek, wiersze (wydał dwa tomiki: „To tylko” i „Byłem ptakiem”), artykuły o tematyce muzycznej oraz wspomnienia z tras koncertowych.
więcej

WIKTOR ZATWARSKI

02.11.1935 r.
 – 31.08.2022 r.
Aktor i wokalista, absolwent krakowskiej Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej, po ukończeniu której związał się z Teatrem im. Juliusza Słowackiego, gdzie w 1957 roku zadebiutował rolą Maski w „Wyzwoleniu” Stanisława Wyspiańskiego w reżyserii Bronisława Dąbrowskiego.
więcej

MARIA TREUTZ-KUSZYŃSKA

13.01.1930 r.
 – 30.07.2022 r.
Aktorka teatralna, która, zanim rozpoczęła studia na warszawskiej PWST w 1950 roku, należała do amatorskiego zespołu szerzącego polskość na ziemiach odzyskanych. Zawodowo współpracowała z Poznańską Estradą, poznańskim Teatrem Satyryków, a zadebiutowała na deskach Teatru im. Aleksandra Fredry w Gnieźnie rolą Skierki w „Balladynie” Słowackiego w reżyserii Stanisława Cegielskiego.
więcej

Zygmunt Józefczak

30.04.1947 r.
 – 24.07.2022 r.
Absolwent Wydziału Aktorskiego Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej im. L. Solskiego w Krakowie /1969/, w latach 1.07.1969 – 31.08.1971 – aktor Teatru Ludowego w Krakowie, od 1.09.1971 związany ze Starym Teatrem im. Heleny Modrzewskiej w Krakowie. Wieloletni członek Związku Artystów Scen Polskich, Oddziału w Krakowie.
więcej

Barbara Martynowicz

09.09.1929 r.
 – 23.07.2022 r.
Znakomita aktorka, asystent reżysera i inspicjentka, przez 26 lat była częścią zespołu Warszawskiej Opery Kameralnej.
więcej