wspomnienia

LILIANA JANKOWSKA

06.03.1931 r.
 – 10.10.2022 r.
Scenografka, kostiumolożka, absolwentka Wydziału Scenografii Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie, ukończonej pod kierunkiem Andrzeja Stopki, członkini ZASP od 1957 roku.

Pierwszy projekt scenografii zrealizowała do przedstawienia „Chłopiec z naszego miasta” Simonowa w Państwowej Wyższej Szkole Aktorskiej w Krakowie w reżyserii zespołu asystentów, kolejne, a były ich setki, w niemal całej Polsce w teatrach dramatycznych, muzycznych, operowych, operetkowych oraz lalkowych.
Spod jej rąk wyszły projekty m.in. do „Snu nocy letniej”, „Romea i Julii”, „Wiele hałasu o nic”, „Wieczoru Trzech Króli” i „Hamleta” Szekspira, „Opery za trzy grosze” Brechta, „Żeglarza” Szaniawskiego, „Moralności pani Dulskiej” Zapolskiej, „Ojca” Strindberga, „Pluskwy” Majakowskiego, „Dziewczyny z dzbanem” Lope de Vegi, „Kaliguli” Camusa, „Sługi dwóch panów” Goldoniego, „Kartoteki” Różewicza, „Okapi” Grochowiaka, „Domu Bernardy Alby” Lorki, „Ich czworga” Zapolskiej, „Gwałtu, co się dzieje”, „Męża i żony” i „Zemsty” Fredry, „Balladyny i „Fantazego” Słowackiego, „Tanga” Mrożka, „Czarownic z Salem” Millera, „Don Karlosa” Schillera i wielu innych.
Współpracowała z teatrami muzycznymi tworząc scenografię do inscenizacji operowych, operetkowych i baletowych, wśród których: „Bardzo śpiąca królewna” Blocha, „Cosi fan tutte” Mozarta, „Xerxes” Haendla, „Pajace” Leoncavalla, „La serva padrona” Pergolesiego, „Rycerskość wieśniacza” Mascagniniego, „Straszny dwór” Moniuszki, „Maskarada” Chaczaturiana, „Don Carlos” i „Dama Kameliowa” Verdiego, „Don Pasquale” Donizettiego, „Bal w Savoyu” Ábraháma, „Kraina uśmiechu” Lehára, „Baron cygański” Johanna II Straussa, „Zamek na Czorsztynie” Kurpińskiego, „Kopciuszek” Prokofiewa, „Coppelia” Delibesa, „Jezioro łabędzie” Czajkowskiego, na „Panu Twardowskim” Różyckiego, ostatnią jej pracą zrealizowaną w 2011 roku w Operze Śląskiej w Bytomiu, skończywszy.
Laureatka wielu nagród i wyróżnień za projekty pokazywane na zbiorowych wystawach scenografii polskiej we Florencji, Paryżu, Pradze oraz jej indywidualnej wystawie w Krakowie.
Nagrody i wyróżnienia:

1957 – Kielce, wyróżnienie artystyczne Prezydium WRN (wspólnie z Antonim Tośtą) za scenografię do przedstawienia „Kaligula” Alberta Camusa w Teatrze im. Stefana Żeromskiego Kielce-Radom,
1962 – nagroda ministra kultury i sztuki II stopnia (zespołowa) za scenografię (współautor Antoni Tośta) do przedstawienia „Uciekła mi przepióreczka” Stefana Żeromskiego w Teatrze im. Juliusza Osterwy w Lublinie,
1964 – Katowice, Ogólnopolski Festiwal Sztuk Rosyjskich i Radzieckich – wyróżnienie za dekoracje do przedstawienia „Sumienie” z Bałtyckiego Teatru Dramatycznego w Koszalinie,
1967 – Nagroda Prezydium WRN Koszalin,
1968 – Toruń, X FTPP – nagroda za scenografię do przedstawienia „Dwieście tysięcy i jeden” Salvato Capelliego w Teatrze im. Stefana Jaracza Olsztyn-Elbląg,
1969 – Toruń, XI FTPP – nagroda za scenografię do przedstawienia „Krakowiacy i Górale” z Bałtyckiego Teatru Dramatycznego w Koszalinie,
1971 – Złota Chryzantema za scenografię do przedstawienia „Krakowiacy i Górale”,
1973 – Toruń, XV FTPP, wyróżnienie za scenografię do przedstawienia „Koniec Księgi VI” z Teatru i. Horzycy w Toruniu.

fot. archiwum rodzinne
DRUKUJ
Udostępnij

Odeszli również

Krystyna Mazur

02.09.1930 r.
 – 01.12.2022 r.
Z żalem żegnamy zmarłą profesor Krystynę Mazur. Niezrównaną specjalistkę w dziedzinie słowa. Wieloletniego pedagoga Akademii Teatralnej w Warszawie. Od ponad sześćdziesięciu lat członka ZASP – Sekcji Teatrów Lalkowych, później Sekcji Teatrów Dramatycznych. Pani Profesor, będzie nam bardzo brakowało Pani mądrości, taktu, poczucia humoru i serdeczności. Żegnaj Droga Koleżanko!
więcej

JÓZEF SKWARK

01.01.1938 r.
 – 25.11.2022 r.
Absolwent Wydziału Aktorskiego łódzkiej filmówki, ukończonej z odznaczeniem, oraz Wydziału Reżyserii Dramatu PWST w Krakowie, reżyser, aktor Teatrów Dramatycznych w Poznaniu, Koszalinie-Słupsku, Szczecinie, Wrocławiu, im. Juliusza Słowackiego w Krakowie, im. Aleksandra Węgierki w Białymstoku, Narodowego w Warszawie i im. Wilama Horzycy w Toruniu, wykładowca w krakowskiej PWST,
więcej

Andrzej Rozhin

04.05.1940 r.
 – 17.11.2022 r.
Z żalem żegnamy Andrzeja Rozhina – aktora, reżysera, scenarzystę, dyrektora teatrów: Gong-2 w Lublinie, im. J. Osterwy w Gorzowie Wielkopolskim, im. Stefana Jaracza w Olsztynie, Teatru Polskiego w Szczecinie, Bałtyckiego Teatru im. J. Słowackiego w Koszalinie, Polskiego w Szczecinie i Teatru im. J. Osterwy w Lublinie, laureata wielu nagród i wyróżnień.
więcej

JANINA KOZARZEWSKA

05.03.1932 r.
 – 09.11.2022 r.
Zaledwie pięć lat minęło od spotkania środowiska lalkarskiego, podczas którego aktorka uroczyście obchodziła jubileusz sześćdziesiątej rocznicy debiutu na deskach Teatru Lalki i Aktora „Baj” w Warszawie, scenie, której pozostała wierna do końca swojej kariery.
więcej

Sabina Mielczarek – Taborska

30.06.1927 r.
 – 10.10.2022 r.
W piątek, 14 października na gdańskim cmentarzu Łostowice, pożegnamy naszą Koleżankę, Sabinę Mielczarek-Taborską, jedną z pierwszych powojennych aktorek scen teatralnych Polski.
więcej

Ryszard Wojtkowski

03.11.1929 r.
 – 08.10.2022 r.
Śpiewak przez lata uznawany za pierwszego amanta sceny operetkowej, na której zadebiutował sześćdziesiąt lat temu, początkowo śpiewając w chórze lubelskiego Teatru Muzycznego. Kazimierz Dembowski wyreżyserował wówczas „Wodewil warszawski” niezapomnianego duetu Gozdawa i Stępień.
więcej