wspomnienia

Maria Koterbska

13.07.1924 r.
 – 18.01.2021 r.
O zawodowym życiu, szczególnie artystycznym, często decyduje przypadek.

I tak, gdyby nie koncert na rzecz odbudowy Warszawy w 1949 roku w katowickim Teatrze im. Stanisława Wyspiańskiego, w którym wystąpiła Maria Koterbska – studentka farmacji, nie byłoby Marii Koterbskiej – piosenkarki, a świat byłby uboższy o ten charakterystyczny, intrygujący, swingujący głos.

Należała do niemałego grona artystów, którzy studiując kierunki całkiem nie artystyczne, połknęli tego scenicznego bakcyla wiążąc się z estradą na dobre i złe, dostarczając słuchaczom nie tylko wielu wzruszeń, ale też pobudzając do działania i wypełniając ich życie pozytywną energią. Nie mogło być inaczej i tym razem. Wychowując się w rodzinie artystycznej, w domu, w którym królowała muzyka, farmacja musiała przegrać ustępując miejsca estradzie i piosence.

Wylansowała dziesiątki przebojów, które śpiewała cała Polska, a wśród nich „Karuzela” „Rudzielec”, „Złoty pierścionek”, „Augustowskie noce”, „Serduszko puka w rytmie cza-cza”, „Parasolki”, „Odejdź smutku”, czy wiele innych utworów wybitnych autorów – Wojciecha Młynarskiego, Jeremiego Przybory, Agnieszki Osieckiej.

Była i pozostanie w naszej pamięci artystką, która zawsze kojarzyć się będzie z uśmiechem, poczuciem humoru, wielką kulturą i elegancją na scenie i poza nią. Okrzyknięta mianem damy polskiej piosenki, pozostawała nią do ostatniego koncertu, a w życiu do ostatnich dni.

W jednym z wywiadów powiedziała, że artysta żyje tak długo, jak długo ludzie go pamiętają i śpiewają jego piosenki.

A zatem zostanie z nami na zawsze, zaś serdecznym wspomnieniom towarzyszyć będzie ten niepowtarzalny, charakterystyczny głos i promienny uśmiech, który sprawiał, że nawet zimny, pochmurny, czy deszczowy dzień wydawał się ciepły i słoneczny.

fot. Karol Stępkowski
Autor tekstu: Maria Wilma-Hinz
DRUKUJ
Udostępnij

Odeszli również

Zofia Bajuk–Pieczul

13.04.1935 r.
 – 04.09.2022 r.
14 września, na cmentarzu centralnym Srebrzysko w Gdańsku-Wrzeszczu pożegnaliśmy jedną z najstarszych członkiń naszego Stowarzyszenia. Była z nami przez blisko 65 lat.
więcej

EDWARD HULEWICZ

22.11.1937 r.
 – 04.09.2022 r.
Piosenkarz, który rozwijał też inne pasje – malował, pisał teksty piosenek, wiersze (wydał dwa tomiki: „To tylko” i „Byłem ptakiem”), artykuły o tematyce muzycznej oraz wspomnienia z tras koncertowych.
więcej

WIKTOR ZATWARSKI

02.11.1935 r.
 – 31.08.2022 r.
Aktor i wokalista, absolwent krakowskiej Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej, po ukończeniu której związał się z Teatrem im. Juliusza Słowackiego, gdzie w 1957 roku zadebiutował rolą Maski w „Wyzwoleniu” Stanisława Wyspiańskiego w reżyserii Bronisława Dąbrowskiego.
więcej

MARIA TREUTZ-KUSZYŃSKA

13.01.1930 r.
 – 30.07.2022 r.
Aktorka teatralna, która, zanim rozpoczęła studia na warszawskiej PWST w 1950 roku, należała do amatorskiego zespołu szerzącego polskość na ziemiach odzyskanych. Zawodowo współpracowała z Poznańską Estradą, poznańskim Teatrem Satyryków, a zadebiutowała na deskach Teatru im. Aleksandra Fredry w Gnieźnie rolą Skierki w „Balladynie” Słowackiego w reżyserii Stanisława Cegielskiego.
więcej

Zygmunt Józefczak

30.04.1947 r.
 – 24.07.2022 r.
Absolwent Wydziału Aktorskiego Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej im. L. Solskiego w Krakowie /1969/, w latach 1.07.1969 – 31.08.1971 – aktor Teatru Ludowego w Krakowie, od 1.09.1971 związany ze Starym Teatrem im. Heleny Modrzewskiej w Krakowie. Wieloletni członek Związku Artystów Scen Polskich, Oddziału w Krakowie.
więcej

Barbara Martynowicz

09.09.1929 r.
 – 23.07.2022 r.
Znakomita aktorka, asystent reżysera i inspicjentka, przez 26 lat była częścią zespołu Warszawskiej Opery Kameralnej.
więcej