wspomnienia

Maria Koterbska

13.07.1924 r.
 – 18.01.2021 r.
O zawodowym życiu, szczególnie artystycznym, często decyduje przypadek.

I tak, gdyby nie koncert na rzecz odbudowy Warszawy w 1949 roku w katowickim Teatrze im. Stanisława Wyspiańskiego, w którym wystąpiła Maria Koterbska – studentka farmacji, nie byłoby Marii Koterbskiej – piosenkarki, a świat byłby uboższy o ten charakterystyczny, intrygujący, swingujący głos.

Należała do niemałego grona artystów, którzy studiując kierunki całkiem nie artystyczne, połknęli tego scenicznego bakcyla wiążąc się z estradą na dobre i złe, dostarczając słuchaczom nie tylko wielu wzruszeń, ale też pobudzając do działania i wypełniając ich życie pozytywną energią. Nie mogło być inaczej i tym razem. Wychowując się w rodzinie artystycznej, w domu, w którym królowała muzyka, farmacja musiała przegrać ustępując miejsca estradzie i piosence.

Wylansowała dziesiątki przebojów, które śpiewała cała Polska, a wśród nich „Karuzela” „Rudzielec”, „Złoty pierścionek”, „Augustowskie noce”, „Serduszko puka w rytmie cza-cza”, „Parasolki”, „Odejdź smutku”, czy wiele innych utworów wybitnych autorów – Wojciecha Młynarskiego, Jeremiego Przybory, Agnieszki Osieckiej.

Była i pozostanie w naszej pamięci artystką, która zawsze kojarzyć się będzie z uśmiechem, poczuciem humoru, wielką kulturą i elegancją na scenie i poza nią. Okrzyknięta mianem damy polskiej piosenki, pozostawała nią do ostatniego koncertu, a w życiu do ostatnich dni.

W jednym z wywiadów powiedziała, że artysta żyje tak długo, jak długo ludzie go pamiętają i śpiewają jego piosenki.

A zatem zostanie z nami na zawsze, zaś serdecznym wspomnieniom towarzyszyć będzie ten niepowtarzalny, charakterystyczny głos i promienny uśmiech, który sprawiał, że nawet zimny, pochmurny, czy deszczowy dzień wydawał się ciepły i słoneczny.

fot. Karol Stępkowski
Autor tekstu: Maria Wilma-Hinz
DRUKUJ
Udostępnij

Odeszli również

Krzysztofa Rau

01.07.1937 r.
 – 21.12.2022 r.
Z żalem i smutkiem żegnamy zmarłego dzisiaj Krzysztofa Raua, aktora lalkarza, reżysera, dramatopisarza, autora scenariuszy, pedagoga, wieloletniego dyrektora Białostockiego Teatru Lalek, wykładowcę i prodziekana Wydziału Lalkarskiego warszawskiej Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej, Zasłużonego Członka ZASP,
więcej

Krystyna Mazur

02.09.1930 r.
 – 01.12.2022 r.
Z żalem żegnamy zmarłą profesor Krystynę Mazur. Niezrównaną specjalistkę w dziedzinie słowa. Wieloletniego pedagoga Akademii Teatralnej w Warszawie. Od ponad sześćdziesięciu lat członka ZASP – Sekcji Teatrów Lalkowych, później Sekcji Teatrów Dramatycznych. Pani Profesor, będzie nam bardzo brakowało Pani mądrości, taktu, poczucia humoru i serdeczności. Żegnaj Droga Koleżanko!
więcej

JÓZEF SKWARK

01.01.1938 r.
 – 25.11.2022 r.
Absolwent Wydziału Aktorskiego łódzkiej filmówki, ukończonej z odznaczeniem, oraz Wydziału Reżyserii Dramatu PWST w Krakowie, reżyser, aktor Teatrów Dramatycznych w Poznaniu, Koszalinie-Słupsku, Szczecinie, Wrocławiu, im. Juliusza Słowackiego w Krakowie, im. Aleksandra Węgierki w Białymstoku, Narodowego w Warszawie i im. Wilama Horzycy w Toruniu, wykładowca w krakowskiej PWST,
więcej

Andrzej Rozhin

04.05.1940 r.
 – 17.11.2022 r.
Z żalem żegnamy Andrzeja Rozhina – aktora, reżysera, scenarzystę, dyrektora teatrów: Gong-2 w Lublinie, im. J. Osterwy w Gorzowie Wielkopolskim, im. Stefana Jaracza w Olsztynie, Teatru Polskiego w Szczecinie, Bałtyckiego Teatru im. J. Słowackiego w Koszalinie, Polskiego w Szczecinie i Teatru im. J. Osterwy w Lublinie, laureata wielu nagród i wyróżnień.
więcej

JANINA KOZARZEWSKA

05.03.1932 r.
 – 09.11.2022 r.
Zaledwie pięć lat minęło od spotkania środowiska lalkarskiego, podczas którego aktorka uroczyście obchodziła jubileusz sześćdziesiątej rocznicy debiutu na deskach Teatru Lalki i Aktora „Baj” w Warszawie, scenie, której pozostała wierna do końca swojej kariery.
więcej

LILIANA JANKOWSKA

06.03.1931 r.
 – 10.10.2022 r.
Scenografka, kostiumolożka, absolwentka Wydziału Scenografii Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie, ukończonej pod kierunkiem Andrzeja Stopki, członkini ZASP od 1957 roku.
więcej