wspomnienia

Piotr Szczepanik

14.02.1942 r.
 – 20.08.2020 r.
Z żalem żegnamy Piotra Szczepanika piosenkarza, absolwenta Historii Sztuki Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, artystę estradowego, któremu popularność przyniosły śpiewane ciepłym, łagodnym głosem, nostalgiczne, melancholijne, często przepełnione smutkiem piosenki – „Goniąc kormorany”, „Puste koperty”, „Żółte kalendarze”, „Chciałbym kiedyś…”, „Kochać”, czy „Nigdy więcej”.

Swoją przygodę ze sceną rozpoczął od współpracy z kabaretem studenckim „Czart” i studenckim teatrem „Dren 59”, ale wcześniej pasję artystyczną rozwijał w Domu Kultury w Zamku Lubelskim, gdzie recytował wiersze i poznawał tajemnice teatru lalek. Na festiwalu studenckim w Zagrzebiu poznał Andrzeja Korzyńskiego, kompozytora jego późniejszych przebojów. W 1964 roku zadebiutował na Festiwalu Polskiej Piosenki w Opolu. Pod koniec tego roku nagrał swoje pierwsze dwa przeboje „Żółte kalendarze” i „Zabawa podmiejska”, rozpoczął nagrania płytowe, radiowe oraz kontynuował występy estradowe. Pierwszą płytę nagrał z grupą Tajfuny i zespołem Ricercar’64.
W 1967 roku nawiązał współpracę z Jackiem Fedorowiczem (który wraz z Kazimierzem Brusikiewiczem kilka lat później wprowadził artystę do ZASP-u) i Bohdanem Łazuką w popularnym programie „Popierajmy się”. Będąc już na stałe w Warszawie przygotował premierę romansów rosyjskich.
Śpiewał piosenki autorstwa Andrzeja Tylczyńskiego, Franciszka Walickiego, Jerzego Millera, czy Wiesława Dymnego, goszcząc z nimi również w Piwnicy Pod Baranami.
W filmie krótkometrażowym „Guziki” Jana Sosińskiego, wykonał 4 utwory muzyczne do wierszy: „Guziki” Zbigniewa Herberta, „Dzieło dla rąk” i „Mazowsze” Krzysztofa Kamila Baczyńskiego oraz „Siła” Adama Zagajewskiego.
Choć na dużym ekranie pojawił się po raz pierwszy, jako piosenkarz na zabawie w filmie Janusza Weycherta „Cierpkie głogi”, to jako aktor zadebiutował w Teatrze Telewizji wcielając się w tytułową postać w spektaklu „Cham” Elizy Orzeszkowej w reżyserii Laco Adamika. Zagrał też Przeora w filmie „Kto nigdy nie żył” Andrzeja Seweryna oraz Mirka w „Moim rowerze” Piotra Trzaskalskiego.
W ostatnich latach ograniczył swoją aktywność zawodową, a będąc typem samotnika wybrał życie poza miastem, blisko lasu, natury, nad rzeką Świder…
„Noc się przybrała w czerń.
To smutny lata zmierzch.
Już kormorany odleciały stąd…”*

*„Goniąc kormorany”, Andrzej Tylczyński

Autor tekstu: mw-h
DRUKUJ
Udostępnij

Odeszli również

Krystyna Mazur

02.09.1930 r.
 – 01.12.2022 r.
Z żalem żegnamy zmarłą profesor Krystynę Mazur. Niezrównaną specjalistkę w dziedzinie słowa. Wieloletniego pedagoga Akademii Teatralnej w Warszawie. Od ponad sześćdziesięciu lat członka ZASP – Sekcji Teatrów Lalkowych, później Sekcji Teatrów Dramatycznych. Pani Profesor, będzie nam bardzo brakowało Pani mądrości, taktu, poczucia humoru i serdeczności. Żegnaj Droga Koleżanko!
więcej

JÓZEF SKWARK

01.01.1938 r.
 – 25.11.2022 r.
Absolwent Wydziału Aktorskiego łódzkiej filmówki, ukończonej z odznaczeniem, oraz Wydziału Reżyserii Dramatu PWST w Krakowie, reżyser, aktor Teatrów Dramatycznych w Poznaniu, Koszalinie-Słupsku, Szczecinie, Wrocławiu, im. Juliusza Słowackiego w Krakowie, im. Aleksandra Węgierki w Białymstoku, Narodowego w Warszawie i im. Wilama Horzycy w Toruniu, wykładowca w krakowskiej PWST,
więcej

Andrzej Rozhin

04.05.1940 r.
 – 17.11.2022 r.
Z żalem żegnamy Andrzeja Rozhina – aktora, reżysera, scenarzystę, dyrektora teatrów: Gong-2 w Lublinie, im. J. Osterwy w Gorzowie Wielkopolskim, im. Stefana Jaracza w Olsztynie, Teatru Polskiego w Szczecinie, Bałtyckiego Teatru im. J. Słowackiego w Koszalinie, Polskiego w Szczecinie i Teatru im. J. Osterwy w Lublinie, laureata wielu nagród i wyróżnień.
więcej

JANINA KOZARZEWSKA

05.03.1932 r.
 – 09.11.2022 r.
Zaledwie pięć lat minęło od spotkania środowiska lalkarskiego, podczas którego aktorka uroczyście obchodziła jubileusz sześćdziesiątej rocznicy debiutu na deskach Teatru Lalki i Aktora „Baj” w Warszawie, scenie, której pozostała wierna do końca swojej kariery.
więcej

LILIANA JANKOWSKA

06.03.1931 r.
 – 10.10.2022 r.
Scenografka, kostiumolożka, absolwentka Wydziału Scenografii Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie, ukończonej pod kierunkiem Andrzeja Stopki, członkini ZASP od 1957 roku.
więcej

Sabina Mielczarek – Taborska

30.06.1927 r.
 – 10.10.2022 r.
W piątek, 14 października na gdańskim cmentarzu Łostowice, pożegnamy naszą Koleżankę, Sabinę Mielczarek-Taborską, jedną z pierwszych powojennych aktorek scen teatralnych Polski.
więcej