wspomnienia

Roman Kruczkowski

28.02.1936 r.
 – 02.10.2019 r.
Z żalem żegnamy zmarłego 2 października 2019 roku w Lublinie Romana Kruczkowskiego, aktora, reżysera, absolwenta Studium Dramatycznego przy Państwowych Teatrach Dramatycznych we Wrocławiu, wieloletniego artystę lubelskiego Teatru im. Juliusza Osterwy, przewodniczącego Oddziału ZASP w Lublinie (1990-2013), członka Rady Programowej ZASP (2006-2010), ostatnio sekretarza…

…Rady Kapituły Członków Zasłużonych Stowarzyszenia, z którym związał się dokładnie sześćdziesiąt lat temu.

„Grać, tylko grać, jak najwięcej” – to jego credo zawodowe i życiowe. Spełniło się. Był więc szczęściarzem. Stale na scenie, od ukończenia szkoły teatralnej w 1959 roku, kiedy do swojego zespołu, Teatru Ziemi Lubuskiej w Zielonej Górze, zaangażował go Jerzy Zegalski powierzając debiutancką rolę Pastora w spektaklu „Do ostatniego człowieka” Roberta Malleta w reżyserii Tadeusza Mroczka. Zagrał tam również Aloszkę w „Na dnie” Gorkiego i Gustawa w „Ślubach panieńskich” Fredry, Sebastiana w „Wieczorze trzech króli” Szekspira, czy Chryzalda w „Szkole żon” Moliera.

Współpracę z Teatrami Dolnośląskimi (Wałbrzych) Jelenia Góra-Wałbrzych rozpoczął rolą Hajmona w „Antygonie” Sofoklesa, z Teatrem Ziemi Opolskiej – Don Juanem w szekspirowskim „Wiele hałasu o nic”, by po latach w Teatrze im. Juliusza Osterwy w Lublinie wcielić się w tym dziele w postać Gianpiero Tomby. Z Szekspirem zmierzył się jeszcze po wielokroć przywdziewając szaty Gracja w „Otellu – Maurze Weneckim”, Page’a w „Wesołych kumoszkach z Windsoru”, Malvolia w „Wieczorze trzech króli”, czy Oberona w „Śnie nocy letniej”.

Był Johnym „Baby” w sztuce „Happy end” Bertolta Brechta, Dorothy Lane, Kurta Weilla, Antonim i Profesorem Sonnenbruchem w „Niemcach” – nomen omen Kruczkowskiego, zarówno Narratorem, jak też Oficerem, Szatanem i Widmem w „Kordianie” Słowackiego, Don Karlosem w „Don Juanie” Moliera i Adamem w „Cudzoziemce” Kuncewiczowej. Twórcy swoich teatralnych wizji sprawili, że na scenie mógł się stać Profesorem w „Operetce” i Wielkim Sędzią w „Iwonie księżniczce Burgunda” Gombrowicza, Chochołem, Stańczykiem i Żydem w „Weselu” Wyspiańskiego, Anuczkinem w „Ożenku” Gogola ale też Fryderykiem Chopinem w „Lecie w Nohant” Iwaszkiewicza, Patrycjuszem w „Caliguli” Camusa, Debiliuszem/Królem w „Bogu” Allena, czy Głagoliewem w „Płatonowie” Czechowa. Wśród ostatnich premier pojawił się Doża wenecki w „Kupcu weneckim” Szekspira i Mateusz Lewita w „Mistrzu i Małgorzacie” Bułhakowa, którym użyczył swojej twarzy.

Zanim na długie lata związał się z Lublinem, przez kilka sezonów podziwiali go także widzowie warszawskiego Teatru Rozmaitości (pełnił tam również funkcję zastępcy dyrektora) i Teatru im. Adama Mickiewicza w Częstochowie, którą podbił wcielając się w postaci Mikołaja i Kozaka w „Ogniem i mieczem” Sienkiewicza. I taka właśnie kozacka, mocna energia prowadziła go przez całe bogate i twórcze lata odwzajemnionej przyjaźni ze sceną.

W tym roku obchodził Jubileusz sześćdziesięciolecia pracy artystycznej.

DRUKUJ
Udostępnij

Odeszli również

Krystyna Mazur

02.09.1930 r.
 – 01.12.2022 r.
Z żalem żegnamy zmarłą profesor Krystynę Mazur. Niezrównaną specjalistkę w dziedzinie słowa. Wieloletniego pedagoga Akademii Teatralnej w Warszawie. Od ponad sześćdziesięciu lat członka ZASP – Sekcji Teatrów Lalkowych, później Sekcji Teatrów Dramatycznych. Pani Profesor, będzie nam bardzo brakowało Pani mądrości, taktu, poczucia humoru i serdeczności. Żegnaj Droga Koleżanko!
więcej

JÓZEF SKWARK

01.01.1938 r.
 – 25.11.2022 r.
Absolwent Wydziału Aktorskiego łódzkiej filmówki, ukończonej z odznaczeniem, oraz Wydziału Reżyserii Dramatu PWST w Krakowie, reżyser, aktor Teatrów Dramatycznych w Poznaniu, Koszalinie-Słupsku, Szczecinie, Wrocławiu, im. Juliusza Słowackiego w Krakowie, im. Aleksandra Węgierki w Białymstoku, Narodowego w Warszawie i im. Wilama Horzycy w Toruniu, wykładowca w krakowskiej PWST,
więcej

Andrzej Rozhin

04.05.1940 r.
 – 17.11.2022 r.
Z żalem żegnamy Andrzeja Rozhina – aktora, reżysera, scenarzystę, dyrektora teatrów: Gong-2 w Lublinie, im. J. Osterwy w Gorzowie Wielkopolskim, im. Stefana Jaracza w Olsztynie, Teatru Polskiego w Szczecinie, Bałtyckiego Teatru im. J. Słowackiego w Koszalinie, Polskiego w Szczecinie i Teatru im. J. Osterwy w Lublinie, laureata wielu nagród i wyróżnień.
więcej

JANINA KOZARZEWSKA

05.03.1932 r.
 – 09.11.2022 r.
Zaledwie pięć lat minęło od spotkania środowiska lalkarskiego, podczas którego aktorka uroczyście obchodziła jubileusz sześćdziesiątej rocznicy debiutu na deskach Teatru Lalki i Aktora „Baj” w Warszawie, scenie, której pozostała wierna do końca swojej kariery.
więcej

LILIANA JANKOWSKA

06.03.1931 r.
 – 10.10.2022 r.
Scenografka, kostiumolożka, absolwentka Wydziału Scenografii Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie, ukończonej pod kierunkiem Andrzeja Stopki, członkini ZASP od 1957 roku.
więcej

Sabina Mielczarek – Taborska

30.06.1927 r.
 – 10.10.2022 r.
W piątek, 14 października na gdańskim cmentarzu Łostowice, pożegnamy naszą Koleżankę, Sabinę Mielczarek-Taborską, jedną z pierwszych powojennych aktorek scen teatralnych Polski.
więcej