wspomnienia

Ryszard Wojtkowski

03.11.1929 r.
 – 08.10.2022 r.
Śpiewak przez lata uznawany za pierwszego amanta sceny operetkowej, na której zadebiutował sześćdziesiąt lat temu, początkowo śpiewając w chórze lubelskiego Teatru Muzycznego. Kazimierz Dembowski wyreżyserował wówczas „Wodewil warszawski” niezapomnianego duetu Gozdawa i Stępień.

Rok później artysta był już Arystenem w „Orfeuszu w piekle” Offenbacha i Fircykiem w „Tysiąc i jednej nocy” Straussa.

 

Zanim dał się porwać muzyce rozpoczął studia medyczne, które porzucił dla filozofii chrześcijańskiej na KUL-u, by ostatecznie na dobre zakotwiczyć na scenie, jednocześnie intensywnie ucząc się zawodu u profesora Różańskiego.

 

Zmiana teatru na Operetkę Śląską w Gliwicach a po latach na Operetkę Warszawską zaowocowała rolami, wśród których: Binder w „Domku trzech dziewcząt” Schuberta, Raul de St. Brioche i Kamil de Rosillon w „Wesołej wdówce” oraz Gustaw von Pottenstein w „Krainie uśmiechu” Lehara, Książę Gigi, Alfred i Gabriel von Einsenstein w „Zemście nietoperza” oraz Ottokar w „Baronie cygańskim” Johanna II Straussa, Hubert w „Cnotliwej Zuzannie” Gilberta, Henryk w „Balu w operze” Heubergera, Jimi Boy w „Kwiecie Hawai” i Ferry w „Wiktorii i jej huzarze” Ábraháma, Boni w „Księżniczce czardasza” i Baron Kalaman Żupan w „Hrabinie Maricy” Kálmána.

 

Ostatnią sceniczną premierą nie była operetka. Artysta przyjął propozycję Krzysztofa Warlikowskiego reżyserującego przedstawienie „Tancerz mecenasa” Gombrowicza, zrealizowanego na deskach Teatru Powszechnego w Radomiu.

 

Jego osiągnięcia doceniła Sekcja Teatrów Muzycznych przyznając Statuetkę Ariona, nagrodę wyróżniającą artystów za ich wybitne osiągnięcia wokalno-aktorskie ale też doceniając działalność na rzecz koleżanek i kolegów skupionych wokół Związku Artystów Scen Polskich, Stowarzyszenia, z którym związał się na początku swojej drogi zawodowej ponad sześć dekad temu, a które przyjęło go przed laty do swojego elitarnego grona Członków Zasłużonych ZASP.

fot. Karol Stępkowski
DRUKUJ
Udostępnij

Odeszli również

Krystyna Mazur

02.09.1930 r.
 – 01.12.2022 r.
Z żalem żegnamy zmarłą profesor Krystynę Mazur. Niezrównaną specjalistkę w dziedzinie słowa. Wieloletniego pedagoga Akademii Teatralnej w Warszawie. Od ponad sześćdziesięciu lat członka ZASP – Sekcji Teatrów Lalkowych, później Sekcji Teatrów Dramatycznych. Pani Profesor, będzie nam bardzo brakowało Pani mądrości, taktu, poczucia humoru i serdeczności. Żegnaj Droga Koleżanko!
więcej

JÓZEF SKWARK

01.01.1938 r.
 – 25.11.2022 r.
Absolwent Wydziału Aktorskiego łódzkiej filmówki, ukończonej z odznaczeniem, oraz Wydziału Reżyserii Dramatu PWST w Krakowie, reżyser, aktor Teatrów Dramatycznych w Poznaniu, Koszalinie-Słupsku, Szczecinie, Wrocławiu, im. Juliusza Słowackiego w Krakowie, im. Aleksandra Węgierki w Białymstoku, Narodowego w Warszawie i im. Wilama Horzycy w Toruniu, wykładowca w krakowskiej PWST,
więcej

Andrzej Rozhin

04.05.1940 r.
 – 17.11.2022 r.
Z żalem żegnamy Andrzeja Rozhina – aktora, reżysera, scenarzystę, dyrektora teatrów: Gong-2 w Lublinie, im. J. Osterwy w Gorzowie Wielkopolskim, im. Stefana Jaracza w Olsztynie, Teatru Polskiego w Szczecinie, Bałtyckiego Teatru im. J. Słowackiego w Koszalinie, Polskiego w Szczecinie i Teatru im. J. Osterwy w Lublinie, laureata wielu nagród i wyróżnień.
więcej

JANINA KOZARZEWSKA

05.03.1932 r.
 – 09.11.2022 r.
Zaledwie pięć lat minęło od spotkania środowiska lalkarskiego, podczas którego aktorka uroczyście obchodziła jubileusz sześćdziesiątej rocznicy debiutu na deskach Teatru Lalki i Aktora „Baj” w Warszawie, scenie, której pozostała wierna do końca swojej kariery.
więcej

LILIANA JANKOWSKA

06.03.1931 r.
 – 10.10.2022 r.
Scenografka, kostiumolożka, absolwentka Wydziału Scenografii Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie, ukończonej pod kierunkiem Andrzeja Stopki, członkini ZASP od 1957 roku.
więcej

Sabina Mielczarek – Taborska

30.06.1927 r.
 – 10.10.2022 r.
W piątek, 14 października na gdańskim cmentarzu Łostowice, pożegnamy naszą Koleżankę, Sabinę Mielczarek-Taborską, jedną z pierwszych powojennych aktorek scen teatralnych Polski.
więcej