Ryszard Nadrowski – absolwent Państwowej Wyższej Szkoły Filmowej i Teatralnej im.Leona Schillera w Łodzi, aktor Teatru Narodowego i Teatru Polskiego w Warszawie.

Artysta rozpoczął swą prace aktorską pod czujnym okiem profesor Jadwigi Chojnackiej w Teatrze Powszechnym w Łodzi jako Edwin w sztuce Fredry „Odludki i poeta” w jej reżyserii. Był to rok 1958. Występował na deskach Teatru im. W. Siemaszkowej w Rzeszowie (1959-61), Teatru im. A. Mickiewicza w Częstochowie (1961-64), Teatru Narodowego w Warszawie (1964-79), Teatru Polskiego w Warszawie (1979-2003).

Współpracował z wybitnymi reżyserami : w Teatrze Narodowym grał w spektaklach Wandy Laskowskiej (’Kurka Wodna’ 1964, 'Mątwa’ 1966); Kazimierza Dejmka (’Żywot Józefa’ 1965, 'Kordian’ 1965, 'Dziady’ 1967); Adama Hanuszkiewicza (’Nie-Boska Komedia’ 1969, 'Kordian’, 'Hamlet’, 'Opera za trzy grosze’, 'Norwid’ 1970, 'Beniowski’ 1971, 'Makbet’ 1972, 'Rewizor’, 'Trzy po trzy’, 'Wacława dzieje’ 1973, 'Balladyna’, 'Wesele’ 1974, 'Mickiewicz – Młodość’ 1976, 'Sen srebrny Salomei’ 1977, 'Dziady część III i Ustęp’ 1978); Tadeusza Minca (’Tragedia o Bogaczu i Łazarzu’, 'Pasja Doktora Fausta’ 1971, 'Lorenzaccio’ 1972, 'Jak wam się podoba’ 1976) i Konrada Swinarskiego (’Pluskwa’ 1975)”.

Zasłynął także rolami filmowymi – m.i w „Blisko coraz bliżej”, „Tajemnicy Enigmy”, „Najdłuższej wojnie nowoczesnej Europy”.

Współpracował z Teatrem Polskiego Radiem i z Polskim Związkiem Niewidomych. Mistrz interpretacji poezji i wspaniały lektor.

Był Prodziekanem na Wydziale Wokalno-Aktorskim Akademii Muzycznej im. F. Chopina.

Aktywnie działał w ZASP, w Teatrze Narodowym za czasów Adama Hanuszkiewicza był Przewodniczącym Koła ZASP, zawsze koleżeński, życzliwy, pogodny i pomocny.

Ryszard Nadrowski był członkiem Społecznego Komitetu Opieki nad Starymi Powązkami, które były mu bardzo bliskie.

Odszedł 17 sierpnia w Warszawie. Spoczywaj w pokoju Przyjacielu [*]