wspomnienia

Henryk Boukołowski

11.01.1937 r.
 – 04.10.2020 r.
Z żalem żegnamy Henryka Boukołowskiego, aktora teatralnego, telewizyjnego, filmowego, reżysera i współzałożyciela Teatru Adekwatnego, absolwenta warszawskiej Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej.

Był aktorem stołecznych teatrów: Ateneum i Polskiego. Wraz z Magdą Teresą Wójcik założył w Cieszynie w 1964 roku Teatr Adekwatny, który po latach znalazł swoje miejsce na Starym Mieście w Warszawie. Współpracował ze Sceną Polską w Czeskim Cieszynie, Teatrem Polskim w Bielsku-Białej i Bagatela w Krakowie.

Zadebiutował w 1958 roku rolą Sganarela w „Lekarzu mimo woli” Moliera w reżyserii Jerzego Rakowieckiego w warszawskim Teatrze Ateneum, na deskach którego zagrał też Puka w „Śnie nocy letniej”, Henryka Hrabiego Richmonda w „Ryszardzie III” Szekspira, Męża, Pasterza i Dworzanina w „Kramie z piosenkami” Schillera. Teatr Polski, to już rola Chłopca w „Dwóch teatrach” Szaniawskiego, tytułowy Romeo Szekspira, Alosza w „Braciach Karamazow” Dostojewskiego, Pan Kalikst Bałandaszek w „Onych” Witkiewicza, Książę Parmy w „Księżniczce na opak wywróconej” Calderona de la Barki, Siebel w „Fauście” Goethego, Oswald Alving w „Upiorach” Ibsena, Jaksa Zakapiorek w „Okapi” Grochowiaka. W Teatrze w Czeskim Cieszynie i 13 Muz w Szczecinie był tytułowym Kordianem Słowackiego.
Jako reżyser spełniał się przede wszystkim w prowadzonym wspólnie z Magdą Teresą Wójcik – Teatrem Adekwatnym, gdzie wystawił m.in. „Improwizacje” Mickiewicza, „Chwilę przed bitwą” Szekspira, „Wyzwolenie” Wyspiańskiego, „Promethidiona” Norwida, „Onych” Witkiewicza, „Jeszcze dzień życia” wg Kapuścińskiego, „Antygonę” Sofoklesa, „Świecznik” de Musseta, a także „Koziołka Matołka” Makuszyńskiego.

Tartuffe w „Świętoszku” Moliera w reżyserii Magdy Teresy Wójcik w Teatrze Adekwatnym i Reggi w „Kwartecie” Harwooda w reżyserii Dariusza Taraszkiewicza, to ostatnie jego sceniczne wcielenia aktorskie.
Na dużym ekranie zadebiutował w filmie „Ewa chce spać”, ale pierwszą ważniejszą rolę zagrał w obrazie Kazimierza Kutza „Nikt nie woła”. Był Orsinim w „Systemie” Janusza Majewskiego, kardynałem Hipolitem d’Este w „Koperniku” Ewy i Czesława Petelskich, profesorem Znamierowskim w „Zmorach” Wojciecha Marczewskiego, Doktorem w „Misji” Pawła Komorowskiego, Madejem, dziennikarzem „Polityki” w „Przed odlotem” Krzysztofa Rogulskiego, Stanisławem Stawickim w „Skardze” Jerzego Wójcika, Profesorem w „Opowieściach weekendowych” Krzysztofa Zanussiego, czy Księdzem w „Wiedźmach” Jana Kidawy-Błońskiego.

Laureat nagród:
1959 – Kraków – Konkurs Recytatorski utworów Juliusza Słowackiego – II nagroda
1973 – Szczecin – VIII OPZTMF – Wielka Nagroda Publiczności (wspólnie z Magdą Teresą Wójcik) za spektakl „Joanna d’Arc” w Teatrze Adekwatnym w Warszawie
1974 – Wrocław – IX OFTJA – nagroda za monodram „Wielkanoc Jana Sebastiana Bacha” wg Konstantego Ildefonsa Gałczyńskiego
1976 – Szczecin – XI OPZTMF – Wielka Nagroda Publiczności, nagroda jury na najciekawszy spektakl – za przedstawienie „Improwizacje” wg Adama Mickiewicza w Teatrze Adekwatnym w Warszawie
1977 – Wrocław – XII WROSTJA – Nagroda Dziennikarzy za monodram wg „Promtehidiona” Norwida
1978 – Opole – IV Opolskie Konfrontacje Teatralne – nagroda za monodram wg „Promethidiona” Cypriana Kamila Norwida w Teatrze Adekwatnym w Warszawie
1982 – Szczecin – XVII OPZTMF – nagroda I stopnia za przedstawienie „Tak tu cicho o zmierzchu” Borysa Wasiliewa w Teatrze Adekwatnym w Warszawie (wspólnie z Magdą Teresą Wójcik)
1982 – Wrocław – XVI WROSTJA – nagroda ZG RSW Prasa-Książka-Ruch za monodram „Repetycja”
1983 – Nagroda miasta stołecznego Warszawy
1988 – tytuł Honorowego Białostocczanina roku

DRUKUJ
Udostępnij

Odeszli również

Zofia Bajuk–Pieczul

13.04.1935 r.
 – 04.09.2022 r.
14 września, na cmentarzu centralnym Srebrzysko w Gdańsku-Wrzeszczu pożegnaliśmy jedną z najstarszych członkiń naszego Stowarzyszenia. Była z nami przez blisko 65 lat.
więcej

EDWARD HULEWICZ

22.11.1937 r.
 – 04.09.2022 r.
Piosenkarz, który rozwijał też inne pasje – malował, pisał teksty piosenek, wiersze (wydał dwa tomiki: „To tylko” i „Byłem ptakiem”), artykuły o tematyce muzycznej oraz wspomnienia z tras koncertowych.
więcej

WIKTOR ZATWARSKI

02.11.1935 r.
 – 31.08.2022 r.
Aktor i wokalista, absolwent krakowskiej Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej, po ukończeniu której związał się z Teatrem im. Juliusza Słowackiego, gdzie w 1957 roku zadebiutował rolą Maski w „Wyzwoleniu” Stanisława Wyspiańskiego w reżyserii Bronisława Dąbrowskiego.
więcej

MARIA TREUTZ-KUSZYŃSKA

13.01.1930 r.
 – 30.07.2022 r.
Aktorka teatralna, która, zanim rozpoczęła studia na warszawskiej PWST w 1950 roku, należała do amatorskiego zespołu szerzącego polskość na ziemiach odzyskanych. Zawodowo współpracowała z Poznańską Estradą, poznańskim Teatrem Satyryków, a zadebiutowała na deskach Teatru im. Aleksandra Fredry w Gnieźnie rolą Skierki w „Balladynie” Słowackiego w reżyserii Stanisława Cegielskiego.
więcej

Zygmunt Józefczak

30.04.1947 r.
 – 24.07.2022 r.
Absolwent Wydziału Aktorskiego Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej im. L. Solskiego w Krakowie /1969/, w latach 1.07.1969 – 31.08.1971 – aktor Teatru Ludowego w Krakowie, od 1.09.1971 związany ze Starym Teatrem im. Heleny Modrzewskiej w Krakowie. Wieloletni członek Związku Artystów Scen Polskich, Oddziału w Krakowie.
więcej

Barbara Martynowicz

09.09.1929 r.
 – 23.07.2022 r.
Znakomita aktorka, asystent reżysera i inspicjentka, przez 26 lat była częścią zespołu Warszawskiej Opery Kameralnej.
więcej