wspomnienia

Henryk Boukołowski

11.01.1937 r.
 – 04.10.2020 r.
Z żalem żegnamy Henryka Boukołowskiego, aktora teatralnego, telewizyjnego, filmowego, reżysera i współzałożyciela Teatru Adekwatnego, absolwenta warszawskiej Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej.

Był aktorem stołecznych teatrów: Ateneum i Polskiego. Wraz z Magdą Teresą Wójcik założył w Cieszynie w 1964 roku Teatr Adekwatny, który po latach znalazł swoje miejsce na Starym Mieście w Warszawie. Współpracował ze Sceną Polską w Czeskim Cieszynie, Teatrem Polskim w Bielsku-Białej i Bagatela w Krakowie.

Zadebiutował w 1958 roku rolą Sganarela w „Lekarzu mimo woli” Moliera w reżyserii Jerzego Rakowieckiego w warszawskim Teatrze Ateneum, na deskach którego zagrał też Puka w „Śnie nocy letniej”, Henryka Hrabiego Richmonda w „Ryszardzie III” Szekspira, Męża, Pasterza i Dworzanina w „Kramie z piosenkami” Schillera. Teatr Polski, to już rola Chłopca w „Dwóch teatrach” Szaniawskiego, tytułowy Romeo Szekspira, Alosza w „Braciach Karamazow” Dostojewskiego, Pan Kalikst Bałandaszek w „Onych” Witkiewicza, Książę Parmy w „Księżniczce na opak wywróconej” Calderona de la Barki, Siebel w „Fauście” Goethego, Oswald Alving w „Upiorach” Ibsena, Jaksa Zakapiorek w „Okapi” Grochowiaka. W Teatrze w Czeskim Cieszynie i 13 Muz w Szczecinie był tytułowym Kordianem Słowackiego.
Jako reżyser spełniał się przede wszystkim w prowadzonym wspólnie z Magdą Teresą Wójcik – Teatrem Adekwatnym, gdzie wystawił m.in. „Improwizacje” Mickiewicza, „Chwilę przed bitwą” Szekspira, „Wyzwolenie” Wyspiańskiego, „Promethidiona” Norwida, „Onych” Witkiewicza, „Jeszcze dzień życia” wg Kapuścińskiego, „Antygonę” Sofoklesa, „Świecznik” de Musseta, a także „Koziołka Matołka” Makuszyńskiego.

Tartuffe w „Świętoszku” Moliera w reżyserii Magdy Teresy Wójcik w Teatrze Adekwatnym i Reggi w „Kwartecie” Harwooda w reżyserii Dariusza Taraszkiewicza, to ostatnie jego sceniczne wcielenia aktorskie.
Na dużym ekranie zadebiutował w filmie „Ewa chce spać”, ale pierwszą ważniejszą rolę zagrał w obrazie Kazimierza Kutza „Nikt nie woła”. Był Orsinim w „Systemie” Janusza Majewskiego, kardynałem Hipolitem d’Este w „Koperniku” Ewy i Czesława Petelskich, profesorem Znamierowskim w „Zmorach” Wojciecha Marczewskiego, Doktorem w „Misji” Pawła Komorowskiego, Madejem, dziennikarzem „Polityki” w „Przed odlotem” Krzysztofa Rogulskiego, Stanisławem Stawickim w „Skardze” Jerzego Wójcika, Profesorem w „Opowieściach weekendowych” Krzysztofa Zanussiego, czy Księdzem w „Wiedźmach” Jana Kidawy-Błońskiego.

Laureat nagród:
1959 – Kraków – Konkurs Recytatorski utworów Juliusza Słowackiego – II nagroda
1973 – Szczecin – VIII OPZTMF – Wielka Nagroda Publiczności (wspólnie z Magdą Teresą Wójcik) za spektakl „Joanna d’Arc” w Teatrze Adekwatnym w Warszawie
1974 – Wrocław – IX OFTJA – nagroda za monodram „Wielkanoc Jana Sebastiana Bacha” wg Konstantego Ildefonsa Gałczyńskiego
1976 – Szczecin – XI OPZTMF – Wielka Nagroda Publiczności, nagroda jury na najciekawszy spektakl – za przedstawienie „Improwizacje” wg Adama Mickiewicza w Teatrze Adekwatnym w Warszawie
1977 – Wrocław – XII WROSTJA – Nagroda Dziennikarzy za monodram wg „Promtehidiona” Norwida
1978 – Opole – IV Opolskie Konfrontacje Teatralne – nagroda za monodram wg „Promethidiona” Cypriana Kamila Norwida w Teatrze Adekwatnym w Warszawie
1982 – Szczecin – XVII OPZTMF – nagroda I stopnia za przedstawienie „Tak tu cicho o zmierzchu” Borysa Wasiliewa w Teatrze Adekwatnym w Warszawie (wspólnie z Magdą Teresą Wójcik)
1982 – Wrocław – XVI WROSTJA – nagroda ZG RSW Prasa-Książka-Ruch za monodram „Repetycja”
1983 – Nagroda miasta stołecznego Warszawy
1988 – tytuł Honorowego Białostocczanina roku

DRUKUJ
Udostępnij

Odeszli również

Krzysztofa Rau

01.07.1937 r.
 – 21.12.2022 r.
Z żalem i smutkiem żegnamy zmarłego dzisiaj Krzysztofa Raua, aktora lalkarza, reżysera, dramatopisarza, autora scenariuszy, pedagoga, wieloletniego dyrektora Białostockiego Teatru Lalek, wykładowcę i prodziekana Wydziału Lalkarskiego warszawskiej Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej, Zasłużonego Członka ZASP,
więcej

Krystyna Mazur

02.09.1930 r.
 – 01.12.2022 r.
Z żalem żegnamy zmarłą profesor Krystynę Mazur. Niezrównaną specjalistkę w dziedzinie słowa. Wieloletniego pedagoga Akademii Teatralnej w Warszawie. Od ponad sześćdziesięciu lat członka ZASP – Sekcji Teatrów Lalkowych, później Sekcji Teatrów Dramatycznych. Pani Profesor, będzie nam bardzo brakowało Pani mądrości, taktu, poczucia humoru i serdeczności. Żegnaj Droga Koleżanko!
więcej

JÓZEF SKWARK

01.01.1938 r.
 – 25.11.2022 r.
Absolwent Wydziału Aktorskiego łódzkiej filmówki, ukończonej z odznaczeniem, oraz Wydziału Reżyserii Dramatu PWST w Krakowie, reżyser, aktor Teatrów Dramatycznych w Poznaniu, Koszalinie-Słupsku, Szczecinie, Wrocławiu, im. Juliusza Słowackiego w Krakowie, im. Aleksandra Węgierki w Białymstoku, Narodowego w Warszawie i im. Wilama Horzycy w Toruniu, wykładowca w krakowskiej PWST,
więcej

Andrzej Rozhin

04.05.1940 r.
 – 17.11.2022 r.
Z żalem żegnamy Andrzeja Rozhina – aktora, reżysera, scenarzystę, dyrektora teatrów: Gong-2 w Lublinie, im. J. Osterwy w Gorzowie Wielkopolskim, im. Stefana Jaracza w Olsztynie, Teatru Polskiego w Szczecinie, Bałtyckiego Teatru im. J. Słowackiego w Koszalinie, Polskiego w Szczecinie i Teatru im. J. Osterwy w Lublinie, laureata wielu nagród i wyróżnień.
więcej

JANINA KOZARZEWSKA

05.03.1932 r.
 – 09.11.2022 r.
Zaledwie pięć lat minęło od spotkania środowiska lalkarskiego, podczas którego aktorka uroczyście obchodziła jubileusz sześćdziesiątej rocznicy debiutu na deskach Teatru Lalki i Aktora „Baj” w Warszawie, scenie, której pozostała wierna do końca swojej kariery.
więcej

LILIANA JANKOWSKA

06.03.1931 r.
 – 10.10.2022 r.
Scenografka, kostiumolożka, absolwentka Wydziału Scenografii Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie, ukończonej pod kierunkiem Andrzeja Stopki, członkini ZASP od 1957 roku.
więcej